door oud Victoriaans geslacht
dwepend met Darwin's vuur
naar Eton en Oxford gebracht
doordrenkt in literatuur
door Lady Virginia Woolf gesterkt
debuteert de bibliofiel
met hoogstaand English poetry-werk
in zijn The Burning Wheel
wijl Flanders Fields de doden telt
en hij blindheid bedwingt
treft hem uit het Great War-geweld
een Truiens vlucht'lingskind
zijn paardenkoets trekt ratelend
langs de Hoogbrug naar haar Markt
swijlst knoopt hij zonder aarzelen
zijn bruigoms spencer vast
in het woelige interbellum
rijst hoog zijn schrijversster
en reist zijn Brave New World
een onsterflijke brug te ver

Ref.
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Loote wee de klokke van den toure luin,
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Loepe wee ni recht, ma loepe feelinks schuin.
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Dreinke wee e pintje en gon haand in haand,
Vör te daasten albedieën rond de Latsjaan.
Want zoe gie de carnaval in Groeët Sintruin.
Iederien du mie, och de Gemeinterood,
Effekes de tuigels los kan ginne kood,
Iel het joor ston zijlinks al in vlam en vuur,
Vuir et goed van ’t Stadsbestuur.
Carnaval da zit doe in, da vuul dzje zelf,
Telt ze mèr, die groep is och bè drei maal elf.
En de boug kan alted ni gespanne ston,
Doever loote ze un dan ins per joor ins gon.
Ref.
En vuir goed te fieëste, is doo ‘t Fiestcomiteit,
Dei kreige subsidies och op stond en tijd,
Ma ze moete luistere noo et Stadsbestuur,
Gelèk de Rood van de Commeduur,
Vesteloovet is doe toch vuir iel de stad,
Ozze carnavalsgroepe dee weite da,
En as Scheipe va Plezier roep ich och ‘Vuur!’
Carnaval da is en echte volkscultuur.
Ref.
Ref.
Want zoe gie de carnaval in Groeët Sintruin.