Restant van visvijvers op de Kelsbeek

Op de bovenloop van de Kelsbeek bevinden zich in het huidige Galgenbos (provinciaal domein Nieuwenhoven) de restanten van eeuwenoude visvijvers, die mogelijk bij hoeve Casselaer hoorden, een landbouwuitbating in bezit van de cisterciënzerinnenabdij Herkenrode. Op deze plaats vertoont de topografie een opvallend reliëf. De beek stroomt door een vrij smalle, maar diepe bedding met kunstmatig opgehoogde randen, die vroeger de dijkjes rond de wellicht opgestuwde vijvers vormden. Op 17de-eeuwse kaarten zijn deze vijvers goed zichtbaar. De 19de-eeuwse kadasterkaarten tonen nog maar één vijver, die even later, waarschijnlijk door een gebrek aan onderhoud van de dammen, wegspoelde.

De associatie met Herkenrode is gebaseerd op het feit dat omliggende gronden tot het eigendom van Herkenrode behoorde. Uit beschrijvingen van het begin van de 16de eeuw blijkt Herkenrode vijvers in Sint-Truiden te hebben bezeten. Uit de vijvers werden ondermeer “lange vissen getrokken”, mogelijk palingen. Op een niet gedateerde kaart van het Algemeen Rijksarchief Brussel (vermoedelijk 17de-18de eeuw) is de ligging van de vijvers duidelijk aangegeven. In het smalle dal van de Kelsbeek liggen te midden het bos (Kalverweidebos en Mielenbroekbos) drie opeenvolgende naamloze vijvertjes, die tot eind 18de eeuw tot het landbezit van de Herkenrodeabdij behoren.


Bron     : -
Auteurs :  Verboven, Hilde
Datum  : 2015

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Restant van visvijvers op de Kelsbeek [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/301429 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.