Boswachterswoning in vakwerkbouw uit midden 19de eeuw met bijhorende vakwerkschuur, gelegen in het voormalige 300719 van het 300719. Vandaag doet het gebouw dienst als bezoekerscentrum van het provinciaal domein Nieuwenhoven.
Volgens kadastergegevens van 1855 werd de boswachterswoning midden 19de eeuw door baron Charles Whettnall, eigenaar van het kasteel Nieuwenhoven, gekocht van Karel Dèlpier. Hij liet het gebouw afbreken en een nieuwe woning optrekken, mogelijk kan het ook gaan om een vergroting.
De woning lag niet ver van de nieuwe toegangsweg tot het kasteel, uit de tweede helft van de 19de eeuw (kadastraal geregistreerd in 1902). Deze boswachterswoning heeft een zelfde stijl als de 300719 aan Engelbamp, een zogenaamde Engelse landelijke stijl. De aankleding is waarschijnlijk te dateren in het laatste kwart van de 19de eeuw. Begin 20ste eeuw nogmaals vergroot (rechts).
Rechthoekig volume van één bouwlaag onder een overkragend afgewolfd pannen zadeldak met houten schoorstukken van knoestige boomstammen. De structuur bestaat uit stijl- en regelwerk met lemen vullingen op een bakstenen voet. Kenmerkend is de centrale toegang die hoger is opgetrokken onder een afgewolfd zadeldak. De gevel is bekleed met een structuur van knoestige boomstammen, evenals de omlijstingen van de rechthoekige muuropeningen. Ook het dak boven de toegang wordt gedragen door een structuur van knoestige boomstammen. Eenvoudige achtergevel met rechthoekige muuropeningen. Rechts lagere aanbouw waarschijnlijk van latere datum.
Interieur met bewaarde structuur in stijl- en regelwerk met zichtbare telmerken en troggewelfjes tussen houten kinderbalken op hun kant.
Ten noordoosten kleine vakwerkschuur met een witgekalkte lemen vulling, vijf traveeën onder een overkragend pannen zadeldak. Centraal een hoge schuurpoort met links een voormalig woonhuis (?) en rechts nieuw (?) ingebrachte poorten.
Volgens oude foto’s was er over de Kelsbeek die voor de woning loopt een brugje met knoestige boomstammen.
Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Boswachterswoning en vakwerkschuur [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/300719 Geraadpleegd op 12-11-2019

Het grafelijk kasteel ligt pal in het midden van het kerkloze Duras, halfweg tussen Brabant en Loon. De Molenbeek en de Cicindria komen er samen. Tussen de bossen en landerijen, op het einde van een laan, duikt een evenwichtig indrukwekkend gebouw op in Franse klassieke stijl uit 1789. Van de Hollandse koning Willem I werden er ooit liefdesbrieven teruggevonden. De koepel, verdwenen bij de brand in 1913, werd er gelukkig in 1961 terug op gezet. De ‘slaven van Trast’ vierden in 1989 groot feest: 850 jaar parochie en 200 jaar kasteel. De Boogschutterij Sint-Sebastiaan, genoemd naar de heilige die vol pijlen werd geschoten, kan zijn bestaan sinds 1642 bewijzen. Het eendrachtige Concordia (°1972) schopte de voetbal ooit tot in tweede provinciale. Bij de zgn. ‘kleine fusie’ in 1971 werd Duras uitgebreid met de dorpen Gorsem, Runkelen en Wilderen, maar bij de ‘grote fusie’ in 1977 werden alle dorpen deelgemeenten van Sint-Truiden.


De waterburcht van de graven van Duras werd al in 1102 genoemd. Het huidige neo-classicistische kasteel is gebouwd tussen 1787 en 1789 naar ontwerp van Ghislain-Joseph Henry. Opdrachtgever Hendrik van der Noot was een van de voornaamste grootgrondbezitters in Brabant. Mogelijk wou hij een vluchthuis net over de grens bouwen in roerige revolutietijden.

Graaf Jean-Joseph van der Noot huwde met Florence de Ruyssche, gravin van Elissem, bij Landen. Een van hun kinderen, Louise, trouwde in 1803 met Prins Louis de Ligne, zoon van Charles en prinses Hélène, van het Poolse Massalska Huis. Hun zoon, Eugène werd een troonpretendent van België. Na de dood van haar echtgenoot in 1813, huwde Louise een tweede maal, deze keer met graaf Charles d'Outremont.
Architect Ghislain-Joseph Henry uit Dinant ontwierp de voorgevel en de bijgebouwen in een statige, evenwichtige Toscaanse stijl. Opvallend aan de voorzijde is de uitspringende vestibule die voorafgegaan wordt door zes Ionische zuilen, die nu opnieuw een kleine koepel schragen. De ontvangstzaal is de draaischijf waarrond alle andere vertrekken zijn gegroepeerd.

Het kasteel ligt te midden van een park en is te bereiken via een platanendreef. In het park staat grote mammoetboom uit 1881. Het park ligt in een groter domein van meer dan 100 ha, bestaande uit bossen, weilanden, akkers en hoogstamboomgaarden. Er zijn nog resten van een watermolen bij en een hoeve. Enkele malen per jaar is het kasteel door het publiek te bezichtigen, en het is te huur voor feesten. Rond 2018 waren de Wijnfeesten en het familiespektakel ‘Kerstmagie’ populair. Dat laatste is een product van Historalia van Prins Simon de Merode
