Boswachterswoning in vakwerkbouw uit midden 19de eeuw met bijhorende vakwerkschuur, gelegen in het voormalige 300719 van het 300719. Vandaag doet het gebouw dienst als bezoekerscentrum van het provinciaal domein Nieuwenhoven.
Volgens kadastergegevens van 1855 werd de boswachterswoning midden 19de eeuw door baron Charles Whettnall, eigenaar van het kasteel Nieuwenhoven, gekocht van Karel Dèlpier. Hij liet het gebouw afbreken en een nieuwe woning optrekken, mogelijk kan het ook gaan om een vergroting.
De woning lag niet ver van de nieuwe toegangsweg tot het kasteel, uit de tweede helft van de 19de eeuw (kadastraal geregistreerd in 1902). Deze boswachterswoning heeft een zelfde stijl als de 300719 aan Engelbamp, een zogenaamde Engelse landelijke stijl. De aankleding is waarschijnlijk te dateren in het laatste kwart van de 19de eeuw. Begin 20ste eeuw nogmaals vergroot (rechts).
Rechthoekig volume van één bouwlaag onder een overkragend afgewolfd pannen zadeldak met houten schoorstukken van knoestige boomstammen. De structuur bestaat uit stijl- en regelwerk met lemen vullingen op een bakstenen voet. Kenmerkend is de centrale toegang die hoger is opgetrokken onder een afgewolfd zadeldak. De gevel is bekleed met een structuur van knoestige boomstammen, evenals de omlijstingen van de rechthoekige muuropeningen. Ook het dak boven de toegang wordt gedragen door een structuur van knoestige boomstammen. Eenvoudige achtergevel met rechthoekige muuropeningen. Rechts lagere aanbouw waarschijnlijk van latere datum.
Interieur met bewaarde structuur in stijl- en regelwerk met zichtbare telmerken en troggewelfjes tussen houten kinderbalken op hun kant.
Ten noordoosten kleine vakwerkschuur met een witgekalkte lemen vulling, vijf traveeën onder een overkragend pannen zadeldak. Centraal een hoge schuurpoort met links een voormalig woonhuis (?) en rechts nieuw (?) ingebrachte poorten.
Volgens oude foto’s was er over de Kelsbeek die voor de woning loopt een brugje met knoestige boomstammen.
Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Boswachterswoning en vakwerkschuur [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/300719 Geraadpleegd op 12-11-2019

Bron afb: visitlimburg.be
Sint-Genovevakerk Zepperen
Reeds omstreeks 650 zou er een aan Sint-Genoveva gewijde kapel in Zepperen hebben gestaan. Omstreeks deze tijd zou Sint-Trudo bisschop Remaclus in Zepperen hebben ontmoet, zoals wordt beschreven in de Vita Sancti Trudonis uit omstreeks 775, waarin sprake was van een dergelijke kapel. Hier zou Trudo gebeden hebben, waarop Remaclus hem naar Metz zond om een priesterstudie te volgen.
De toren werd gebouwd in de 12e eeuw en is in Romaanse stijl. De huidige kerk, gebouwd in Demergotiek, werd tussen 1430 en 1509 gebouwd, en gerestaureerd van 1860-1906. Reeds in 1935 werd de kerk beschermd als monument. In 1983 werd ook de omgeving van de kerk beschermd als dorpsgezicht. Het patronaatsrecht van deze parochie berustte in het feodale tijdvak bij het Kapittel van Sint-Servaas te Maastricht.
De vierkante westtoren in Romaanse stijl heeft drie geledingen en is gebouwd in silex. Het portaal is neoromaans en stamt uit het einde van de 19e eeuw. Ook het ronde traptorentje rechts van de toren is neoromaans en later toegevoegd, waarbij het materiaal van de toren werd gebruikt. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits.
De kerk is een driebeukige bakstenen kruisbasiliek in Demergotiek. Hoekbanden en dergelijke werden uitgevoerd in mergelsteen. De kerk is groot voor een dergelijk klein dorp, omdat ze een vooruitgeschoven bezitting was van het Kapittel van Sint-Servaas.
Van belang zijn de laatgotische muurschilderingen (1509) in het zuidelijke transept: Een Laatste Oordeel, een Sint-Christoffel en elf taferelen uit het leven van Sint-Genoveva. Deze werden ontdekt tijdens de restauratie, in 1898, toen het pleister werd verwijderd waarmee ze waren overgeschilderd.
Verdere kerkschatten zijn schilderijen als Thomas van Aquino (2e helft 16e eeuw), Hubertus (eind 17e eeuw), een bisschop (1e helft 18e eeuw), Aanbidding der herders (eind 17e eeuw), Laatste Avondmaal (eind 17e eeuw), Sint-Catharina (omstreeks 1600). Een altaarstuk, Sint-Genoveva betreffende, heeft zijpanelen uit ongeveer 1500 en het middenpaneel werd eind 19e eeuw vervaardigd. Ook is er een piëta in gepolychromeerd hout uit ongeveer 1500 en een laatgotisch triomfkruis.
De glas-in-loodramen zijn van 1902 en 1922 in neogotische stijl. Ook de preekstoel is neogotisch. Het hoofdaltaar is neoromaans.
Bekijk ook: Sint-Genovevakoor
