Cartuyvels, (Marie Guillaume) Paul, burgemeester

 Sint-Truiden-Bevingen 11.09.1872  Sint-Truiden Bevingen 27.03.1940  Marie Seny 

Zoon van burgemeester Clément en Florence Macors. 

 Bevelhebber burgerwacht en krijgsgevangene 1914-1915. Ridder 1932 of 1936. Studeerde rechten te Leuven. Advocaat. Notaris Hoogbrugstraat 1919 als opvolger Nagels. Algemeen secretaris Uitvoerend komiteit Provinciale tentoonstelling 1907. Kasteelheer Rochendaal Bevingen 1908 en buitenverblijf Verlaine na dood moeder Macors. Voorzitter lokale lijfrentekas ‘Op ons Eigen ’. Bankier . Fruitteler  o.a. Montenaken. Gemeenteraadslid 1921-1933. Burgemeester 1926-1932, katholiek. Regeringscommissaris in commissie Beroepsscholen Sint-Truiden. Echtgenote, bankiersdochter uit Luik, was voorzitster Kantschool en Dames de la Miséricorde . Oprichting Middelbare Landbouwschool 1923 en Aangenomen College 1928. Sociale huisvesting Nieuw Sint-Truiden 1923. Bezoek koning Albert 1931. Senator  1921-1936. Aparte lijst 1932 Katholieke Standenpartij na vete met Blavier. Plaatsvervangend vrederechter . Hoofd burgerbescherming Limburg 1940.

Wapen: op blauw een zilveren, zwemmende zwaan met in het schildhoofd twee gouden sterren. Ridderskroon. Opvliegende zilveren zwaan als helmteken. Leuze Per ignem et aquam .

Glasraam kerk Bevingen .

Lit.: WAPENBOEK, p. 470 en nr. 2317; Frank DECAT, Partijpolitiek in Sint-Truiden tijdens het interbellum. De strijd Cartuyvels–Blavier, in LOLL, 79, 2000, p. 41-96.
Info: ODIS-databank. 


ONTDEKKING VAN DE DAG

De bieten- en fruitspoorlijn (1879) tussen Tienen, Sint-Truiden en Tongeren

In 1879 werd een spoorlijn geopend tussen Neerlinter en Tongeren. Vooral bedoeld om in onze omgeving bietsuikerfabrieken (Ordingen en Bernissem) en de opkomende fruitexport naar het Duitse Ruhrgebied te bedienen. Door het heuvelige terrein waren dijken en doorsnijdingen noodzakelijk. Zo ook op de Honsberg op het drielandenpunt tussen Ordingen-Rijkel-Zepperen, met overbrugging.



Het private project voor Aken-Brussel mocht niet concurreren met de bestaande staatslijn Tienen-Luik en werd dus beperkt tot een kronkelend tracé Neerlinter-Tongeren. Aanvankelijk waren er ook weinig haltes (Zoutleeuw, Ordingen, Borgloon en Pringen), maar dat werd in 1897 aangevuld met haltes in Wilderen, Melveren, Bernissem, Hoepertingen, Kerniel en Jesseren) Daarom kreeg het bareelwachtershuisje uit 1878 in Wilderen in 1896 een heus station tegenover zich. 

Station Wilderen


In de Eerste Wereldoorlog werkten de Duitsers aan de missing link Tongeren-Aken met viaduct in Sint-Martensvoeren.

Verdwenen station van Ordingen 1897 met links stationsherberg 1895

In 1957 werd het personenvervoer op deze lijn 23 gestopt en vervangen door autobuslijnen. In 1968-1988 verdween ook het goederenvervoer voor lokale nijverheden. De sporen werden geleidelijk opgebroken tussen 1968 en 1989. In 1992 kwam er een toeristisch fietspad op het (deels) bewaard gebleven tracé.

Ordingen werd, weliswaar meer naar Zepperen toe, een draaischijf van goederen- en personenverkeer. En uiteraard kwam er de onvermijdelijke stationsherberg (1895). Het station maakte plaats voor de N718, bedoeld als oostelijke omleiding rond Sint-Truiden en aansluiting op de beruchte A24-autosnelweg., maar slechts uitgevoerd tussen Melveren en Ordingen.


Jammer genoeg waren spoorlijn en brug ook plaatsen van wanhoopsdaden en dramatische ongevallen. Zo ontdekten stationschef Miel Mommen en arbeider Lowieke Mertens in april 1943 'het lijk van een onbekende vrouwspersoon van ongeveer vijf- en twintig jaar'. De vrouw was ongelukkig op een betonnen seindraadpaaltje terechtgekomen bij haar ontsnappingssprong uit het Jodentransport XX vanuit de Dossinkazerne in Mechelen, gesaboteerd in Boortmeerbeek.

Stationschef Miel Mommen met zijn kleindochter, ca. 1940 in Ordingen

Nu is de spoorweg'zate' een verwilderde oase voor wild en vogels, hazelwormen, wijngaardslakken en dassen. Maar ook een magneet voor sluikstorters. Sommige delen van de spoorberm worden beheerd door natuurpunt omwille van de uitzonderlijke flora zoals knolsteenbreek, bosanemoon, slanke sleutelbloem, wilde marjolein, muskuskruid en brede wespenorchis. 


De brug over de spoorweg bij het 'driegemeentenpunt' Rijkel-Ordingen-Zepperen



Lees: 'Zepperen in Twee Grote Oorlogen', Remacluskring, 1994, p. 182-190; ‘Sint-Truiden ingekaderd 1830-1914’, tentoonstellingscatalogus, Sint-Truiden: vzw Sint-Truiden 1300, p. 120; Robert NOUWEN, ‘Het Fruitspoor: spoorweglijn 23 Drieslinter-Tongeren’ in ‘Tongerse Annalen’, december 2019, p. 8-25.
Kijk: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobje.../304755; Item over het bieten- en suikerspoor lijn 23 op www.haspengouw.tv