Hoeve Hof van Stayen

Zogenaamd "Hof van Stayen", gesloten hoeve met kern uit de 17de eeuw (woonhuis), thans sterk aangepast, met recente, of volledig verbouwde dienstgebouwen.

De hoeve is aan de rechteroever van de Molenbeek gelegen, in een heuvelachtig landschap, midden in de boomgaarden; een gekasseide oprit verbindt de steenweg met de inrijpoort; voor het woonhuis een tuin, afgesloten door een laag muurtje en een hek.

Bakstenen gebouwen gegroepeerd rondom een rechthoekig, gekasseid erf. Ten zuidwesten, inrijpoort in een volledig aangepast gebouw; verankerde kalkstenen korfboogpoort met op regelmatige afstanden geplaatste negblokken en een ontlastingsboog van een rollaag.

Rechts van de inrijpoort, woonhuis; alleenstaand dubbelhuis van zes traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (Vlaamse pannen), met huidig uitzicht uit de tweede helft van de 18de eeuw (?), doch oudere kern (volume, linker zijgevel). Bakstenen gebouw met gecementeerde zuidwestgevel, voorzien van gesmeed ijzeren muurankers. Rechthoekige vensters in een gecementeerde omlijsting met sluitsteen, afgewerkt met een korte druiplijst. Gelijkaardige deur met oorspronkelijk houtwerk, getande tussendorpel en een waaier; de linker deur is een vergroot venster. Recente vergroting van het gebouw naar achteren toe. Zijgevels met aandaken en vlechtingen. De rechter zijgevel is gecementeerd; in de niet-gecementeerde linker zijgevel bleef, naast enkele recentere muuropeningen, een gedicht houten kozijn bewaard.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Hoeve Hof van Stayen [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23057 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Alomme rust

Alomme rust

De Zondag-middag is héél ingetogen.
De
luchten, klaar van winterkilte, beven
met teeder rood van lage zon doorweven;
de luchten, waar geen vogel komt gevlogen...

De middagrust mag gééne stoornis doogen.
Al
wil somwijlen vluchtig óverzweven
een verre galm van joelend kinderleven :
dra weegt de klare rust weer onbewogen.

Is het in sneeuw – die dezen nacht zoo zacht
de stille stede zwachtelde in heur vacht –
dat doezel-vaag verdooven nu geluiden?

O vrome middagvrede van Sint-Truiden,
dat om te ontwaken uit zijn sluimer, wacht
tot plotse kloosterklokken vespers luiden !




Onderschrift bij deze fotoLit.: P. DE PAUW, recensie in Boekengids, 1, 1923-1924, nr. 361; L. BRANS, Hilarion Thans o.f.m., in Monografieën van de Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers, 3, nr. 4, december 1992.
Gedicht in Hilarion THANS, Omheinde hoven, 4de uitgave, Mechelen, Sint-Franciscusdrukkerij, 1927, p. 35.
Hilarion Thans (Maastricht 1884 – Lanaken 1963), minderbroeder en auteur. Gedicht geschreven tussen november 1909 en maart 1910 op onoogige papiertjes toen de jongeman bedlegerig was van een bloedspuwing in het Sint-Truidense klooster. Uit de bundel Ziekebloemen. II. Open ramen. Voor het eerst verschenen onder pseudoniem F.M. Minderbroeder in ’t Daghet in den Oosten, 16, 1910, p. 58 als gedicht nr. XXI met bijhorend citaat Facta est tranquillitas Magna. En er kwam een groote rust (Evang.).