Hospitaal voor Vrouwen

Voormalig Hospitaal voor Vrouwen, vervolgens psychiatrische instelling; thans buiten gebruik en met afbraak bedreigd.

Rechthoekig complex van circa 1850, waarvan de gebouwen gegroepeerd zijn rondom twee rechthoekige binnenplaatsen, gescheiden door de centraal gelegen hospitaalkapel. Het gebouw wordt voorafgegaan door een voortuin met fraaie acacia; hoge, bakstenen muur met gesmeed ijzeren hek erboven; twee rondboogpoorten in een puntgevelvormige, bakstenen omlijsting.

Bakstenen gebouw in neoclassicistische stijl, waarvan de voorgevel zeventien traveeën en twee bouwlagen met mezzanino telt; schilddaken (leien en mechanische pannen); achtzijdige klokkenruiter met ingesnoerde naaldspits (leien) boven de middentravee. Licht verhoogde begane grond; arduinen plint. Risalieten in de beide uiterste traveeën, en in de drie middentraveeën; laatstgenoemd risaliet bekroond door een driehoekig fronton met oculus; kordon vormende, arduinen lekdrempels en zware arduinen puilijst; houten kroonlijst op klossen. Licht getoogde vensters; in de deurtravee, rechthoekig bovenvenster met arduinen pilasters als posten, en een bekronend arduinen entablement; in de beide uiterste traveeën, rechthoekige geprofileerde vensters van arduin, de bovenvensters met een druiplijst op consoles. Rechthoekige deur in een geprofileerde arduinen omlijsting met zware druiplijst.

Hospitaalkapel. De plattegrond beschrijft een éénbeukig schip van vier traveeën en een koor van één travee met rechte sluiting.

Volledig bepleisterd interieur. De traveeën zijn gemarkeerd door de uitspringende kroonlijst, gedragen door een Korinthische zuil op vierkante sokkel. De overwelving bestaat uit hangkoepels, één boven elke travee; de koepels der eerste drie traveeën zijn afgeplat boven de gordelbogen; de gordelbogen rusten op de hogervermelde kroonlijst.

Hospitaalhoeve, ten zuidwesten aansluitend bij het hospitaalcomplex, en bereikbaar via een der hoger vermelde poorten. Gesloten hoeve uit de tweede helft van de 19de eeuw, waarvan de bakstenen gebouwen onder zadeldaken (Vlaamse pannen), gegroepeerd zijn rondom een rechthoekig erf. De zuidoostelijke vleugel is opgenomen in de straatwand. Zes traveeën en twee en een halve bouwlaag; licht uitspringende baksteenpilasters op de penanten; baksteenlijst met dropmotief onder de houten kroonlijst. Rechthoekige, blinde benedenvensters en getoogde bovenvensters; hardstenen lekdrempels. De achtergevel en de overige vleugels zijn gelijkaardig van opvatting; rondboogvensters en -deuren, en korfboogpoorten op de benedenverdieping.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Hospitaal voor Vrouwen [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/22667 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Genovevakerk Zepperen

Bron afb: visitlimburg.be

Sint-Genovevakerk Zepperen

Reeds omstreeks 650 zou er een aan Sint-Genoveva gewijde kapel in Zepperen  hebben gestaan. Omstreeks deze tijd zou Sint-Trudo bisschop Remaclus in Zepperen hebben ontmoet, zoals wordt beschreven in de Vita Sancti Trudonis uit omstreeks 775, waarin sprake was van een dergelijke kapel. Hier zou Trudo  gebeden hebben, waarop Remaclus hem naar Metz  zond om een priesterstudie te volgen.

De toren werd gebouwd in de 12e eeuw en is in Romaanse stijl. De huidige kerk, gebouwd in Demergotiek, werd tussen 1430 en 1509 gebouwd, en gerestaureerd van 1860-1906. Reeds in 1935 werd de kerk beschermd als monument. In 1983 werd ook de omgeving van de kerk beschermd als dorpsgezicht. Het patronaatsrecht van deze parochie berustte in het feodale tijdvak bij het Kapittel van Sint-Servaas te Maastricht.

De vierkante westtoren in Romaanse stijl heeft drie geledingen en is gebouwd in silex. Het portaal is neoromaans en stamt uit het einde van de 19e eeuw. Ook het ronde traptorentje rechts van de toren is neoromaans en later toegevoegd, waarbij het materiaal van de toren werd gebruikt. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits.

De kerk is een driebeukige bakstenen kruisbasiliek in Demergotiek. Hoekbanden en dergelijke werden uitgevoerd in mergelsteen. De kerk is groot voor een dergelijk klein dorp, omdat ze een vooruitgeschoven bezitting was van het Kapittel van Sint-Servaas.

Van belang zijn de laatgotische muurschilderingen (1509) in het zuidelijke transept: Een Laatste Oordeel, een Sint-Christoffel en elf taferelen uit het leven van Sint-Genoveva. Deze werden ontdekt tijdens de restauratie, in 1898, toen het pleister werd verwijderd waarmee ze waren overgeschilderd.

Verdere kerkschatten zijn schilderijen als Thomas van Aquino (2e helft 16e eeuw), Hubertus (eind 17e eeuw), een bisschop (1e helft 18e eeuw), Aanbidding der herders (eind 17e eeuw), Laatste Avondmaal (eind 17e eeuw), Sint-Catharina (omstreeks 1600). Een altaarstuk, Sint-Genoveva  betreffende, heeft zijpanelen uit ongeveer 1500 en het middenpaneel werd eind 19e eeuw vervaardigd. Ook is er een piëta in gepolychromeerd hout uit ongeveer 1500 en een laatgotisch triomfkruis.

De glas-in-loodramen zijn van 1902 en 1922 in neogotische stijl. Ook de preekstoel is neogotisch. Het hoofdaltaar is neoromaans.

Bekijk ook: Sint-Genovevakoor 

 Bron: Wikipedia

Onderschrift...
Bron: http://toonblogt.blogspot.com/2014/06/zepperen-sint-genovevakerk-de.html