Refugiehuis van de predikheren van Maastricht

Mogelijk het voormalige refugiehuis van de predikheren van Maastricht.

Fraai classicistisch dubbelhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (mechanische pannen, twee recente dakkapellen), gedateerd 1784 op het fronton (ANNO MDCC/ LXXXIV) en op de deurwaaier.

Bakstenen gebouw met een verhoogde begane grond; lijstgevel op een kalkstenen plint. Middenrisaliet van drie traveeën, bekroond met een driehoekig fronton; de timpaanvulling geeft een voorstelling van een medaillon te midden van rankwerk, bloemen en guirlandes, en banderol met jaartal. Geprofileerde, natuurstenen kroonlijst. Rechthoekige vensters in een vlakke kalkstenen omlijsting; de benedenvensters schijnen naar onder toe vergroot; gesmeed ijzeren hek aan het middenvenster der bovenverdieping.

Fraaie schouderboogvormige deur ingeschreven in een rechthoekige omlijsting op neuten, met geprofileerd beloop en gesculpteerde sluitsteen met druiplijst, die opgenomen is in de druiplijst die de omlijsting aflijnt; oorspronkelijk houtwerk met mooie houten waaier (jaartal) boven de dito tussendorpel; kalkstenen pui met dubbele steektrap en gesmeed ijzeren hek. Zijgevels met gesmeed ijzeren muurankers, aandaken en vlechtingen.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Refugiehuis van de predikheren van Maastricht [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/22798 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Alomme rust

Alomme rust

De Zondag-middag is héél ingetogen.
De
luchten, klaar van winterkilte, beven
met teeder rood van lage zon doorweven;
de luchten, waar geen vogel komt gevlogen...

De middagrust mag gééne stoornis doogen.
Al
wil somwijlen vluchtig óverzweven
een verre galm van joelend kinderleven :
dra weegt de klare rust weer onbewogen.

Is het in sneeuw – die dezen nacht zoo zacht
de stille stede zwachtelde in heur vacht –
dat doezel-vaag verdooven nu geluiden?

O vrome middagvrede van Sint-Truiden,
dat om te ontwaken uit zijn sluimer, wacht
tot plotse kloosterklokken vespers luiden !




Onderschrift bij deze fotoLit.: P. DE PAUW, recensie in Boekengids, 1, 1923-1924, nr. 361; L. BRANS, Hilarion Thans o.f.m., in Monografieën van de Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers, 3, nr. 4, december 1992.
Gedicht in Hilarion THANS, Omheinde hoven, 4de uitgave, Mechelen, Sint-Franciscusdrukkerij, 1927, p. 35.
Hilarion Thans (Maastricht 1884 – Lanaken 1963), minderbroeder en auteur. Gedicht geschreven tussen november 1909 en maart 1910 op onoogige papiertjes toen de jongeman bedlegerig was van een bloedspuwing in het Sint-Truidense klooster. Uit de bundel Ziekebloemen. II. Open ramen. Voor het eerst verschenen onder pseudoniem F.M. Minderbroeder in ’t Daghet in den Oosten, 16, 1910, p. 58 als gedicht nr. XXI met bijhorend citaat Facta est tranquillitas Magna. En er kwam een groote rust (Evang.).