Claes, Jacobus, 'Jacobus Gorcomiensis'

Zepperen 10.03.1752  Oostham 29.10.1828 

Zoon van Henri en Catharina Vecoven . Leuven, college ‘Het Varken’ als onbemiddeld student 1771. Praemonstratenzer Averbode 1773. Priester 1776. Kapelaan  Wezemaal 1784 en Veerle 1789. Penitentiarius  Kortenbos 1795. Gevangen door Fransen en naar Oléron gevoerd december 1798- november 1800. Pastoor  Oostham 1801-1828. Schrijver  van moraliserende volksboekjes in dialoogvorm die lange tijd herdrukt werden en nog in 1930 herwerkt door praemonstratenzer Xaverius Adriaensen onder de titel In de kluis.

Straatnaam Zepperen .

Publicaties: De welmeynende boeredogter of hoe eene dogter ten platten lande zich moet voegen om, onder het bestier van hare ouders, of meesters, christelyk te leeven, afwagtende den tyd, om in den houwelyken staet te treeden, Antwerpen: Van Dieren, 1800, nieuwe uitgave o.a. Sint-Truiden. 1817 en Mechelen: P.J. Hanicq, 1845; De Boere-theologie oft den godvrugtigen kluysenaer onderwyzende de pagters, domestieken, d’ambagtslieden, de handwerkers, de arme en alle soort van volk van het plat land, kleyn en groot…, Sint-Truiden. J.B. Smits, 1801, nieuwe uitgaven o.a. Leuven: J. Meyer, 1804, Hasselt: J.F. Milis, z.j., Sint-Niklaas: A.-L. Rukart, 1844; Den welmeynenden boeren-zoon…, Antwerpen: Van Dieren, 1800, nieuwe uitgave o.a. Mechelen: P.J. Hanicq, 1845; Den Godvrugtigen Scheper oft hoe eenen schaepherder zig moet gedraegen om zyn officie wel te volbrengen, met schoone exempelen, Sint-Truiden. J.B. Smits, 1805; Melania, beveyligd voor de schipbreuk, of behoedmiddel tegen het bederf van de jongheyd, nae wyze van zaemen-spraek, Sint-Truiden. 1810.
Lees: J.-B. VAN BAVEGEM, Het martelaarsboek of heldhaftig gedrag der Belgische geestelijkheid ten tijde der Fransche omwenteling op het einde der achtttiende eeuw, nieuwe uitg., Gent, 1875, p. 206; SLECHTEN, p. 302-303; L.C. GOOVAERTS, Dictionnaire bio-bibliographique des écrivains, artistes et savants de l’ordre de Prémontré, dl. 1, Brussel, 1900-1917, p. 120-123; SCHILLINGS, 8, p. 439; JORISSEN; L. DRESEN-COENDERS, Een boerencultuur onder pastoraal vuur, in : Jeugd en samenleving, 19, 1989, p. 628-643; Leven in Oud Zepperen, 1999, p. 391 en 410; Donatiaan DE CLERCK, Hagiologion. Levensbeelden van heiligen, zaligen en gedenkwaardige personen van de premonstratenzerorde, Windberg: Poppe-Verlag, 2001, p. 291-292; Jan GERITS, in NBIOW, in voorbereiding.
ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.

Lees meer