Hoeve Schorreboswinning

Gesloten hoeve afhankelijk van de voormalige abdij Nonnen-Mielen, daterend uit de 18de- en 19de eeuw; gelegen op de Schorrebosberg, wat achteruit ten opzichte van de straat, te midden van de velden; door een oprit is de hoeve met de straat verbonden; links van deze oprit, de boomgaard; belangrijk element in het landschap. De grotendeels bakstenen gebouwen zijn gegroepeerd rondom een rechthoekig, gekasseid erf.

Ten noordwesten, rechthoekige, houten inrijpoort met links, voetgangersdoorgang onder zadeldak (kunstleien en mechanische pannen).

De noordelijke hoek van het erf en de noordoostzijde worden ingenomen door het woonhuisgedeelte, uit de 19de eeuw; een datering in de dakpannen boven de zuidwestgevel is thans vrijwel onleesbaar. Het noordwestelijk gedeelte wordt gevormd door een herenhuis van het dubbelhuistype, vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (nok evenwijdig aan straat, kunstleien), dat aan de rechter zijde voorzien is van een rechthoekig haaks gedeelte van drie bouwlagen onder schild dak (kunstleien), met een driezijdig, torenachtig uitbouwsel onder piramidale bedaking (kunstleien) met gesmeed ijzeren windvaan.

Noordwestzijde: witgekalkt bakstenen gebouw op een lage, kalkstenen plint; getoogde en rechthoekige vensters, met kordon vormende lekdrempels op het torengedeelte. Noordoostelijke zijgevel met aandak en vlechtingen. Het noordoostelijk woongedeelte telt veertien traveeën en één bouwlaag onder afgewolfd zadeldak (mechanische en Vlaamse pannen); bakstenen gebouw met gedeeltelijk witgekalkte zuidwestgevel, voorzien van getoogde, bakstenen muuropeningen. Volledig witgekalkte noordoostgevel op een gepikte plint; getoogde muuropeningen.

Ten zuidwesten, stallingen van elf traveeën onder zadeldak (Vlaamse pannen); bakstenen gebouw met rechthoekige zolderluiken en deuren (de houten lateien zijn op sommige plaatsen door beton vervangen) en kleine, rondboogvormige venstertjes. De noordwestelijke zijgevel heeft een pannen beschieting en een recente poort. Naast de inrijpoort bevindt zich een stalgedeelte van vier traveeën, met dezelfde kenmerken. Ten zuidoosten, dwarsschuur van vijf traveeën onder zadeldak (Vlaamse pannen); stijl- en regelwerk met bakstenen vullingen op een gecementeerde plint; blank houten timmer; rechthoekig houten schuurpoortje in beide gevels. Ten oosten, open wagenhuis onder zadeldak.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Hoeve Schorreboswinning [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/22700 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Genovevakerk Zepperen

Bron afb: visitlimburg.be

Sint-Genovevakerk Zepperen

Reeds omstreeks 650 zou er een aan Sint-Genoveva gewijde kapel in Zepperen  hebben gestaan. Omstreeks deze tijd zou Sint-Trudo bisschop Remaclus in Zepperen hebben ontmoet, zoals wordt beschreven in de Vita Sancti Trudonis uit omstreeks 775, waarin sprake was van een dergelijke kapel. Hier zou Trudo  gebeden hebben, waarop Remaclus hem naar Metz  zond om een priesterstudie te volgen.

De toren werd gebouwd in de 12e eeuw en is in Romaanse stijl. De huidige kerk, gebouwd in Demergotiek, werd tussen 1430 en 1509 gebouwd, en gerestaureerd van 1860-1906. Reeds in 1935 werd de kerk beschermd als monument. In 1983 werd ook de omgeving van de kerk beschermd als dorpsgezicht. Het patronaatsrecht van deze parochie berustte in het feodale tijdvak bij het Kapittel van Sint-Servaas te Maastricht.

De vierkante westtoren in Romaanse stijl heeft drie geledingen en is gebouwd in silex. Het portaal is neoromaans en stamt uit het einde van de 19e eeuw. Ook het ronde traptorentje rechts van de toren is neoromaans en later toegevoegd, waarbij het materiaal van de toren werd gebruikt. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits.

De kerk is een driebeukige bakstenen kruisbasiliek in Demergotiek. Hoekbanden en dergelijke werden uitgevoerd in mergelsteen. De kerk is groot voor een dergelijk klein dorp, omdat ze een vooruitgeschoven bezitting was van het Kapittel van Sint-Servaas.

Van belang zijn de laatgotische muurschilderingen (1509) in het zuidelijke transept: Een Laatste Oordeel, een Sint-Christoffel en elf taferelen uit het leven van Sint-Genoveva. Deze werden ontdekt tijdens de restauratie, in 1898, toen het pleister werd verwijderd waarmee ze waren overgeschilderd.

Verdere kerkschatten zijn schilderijen als Thomas van Aquino (2e helft 16e eeuw), Hubertus (eind 17e eeuw), een bisschop (1e helft 18e eeuw), Aanbidding der herders (eind 17e eeuw), Laatste Avondmaal (eind 17e eeuw), Sint-Catharina (omstreeks 1600). Een altaarstuk, Sint-Genoveva  betreffende, heeft zijpanelen uit ongeveer 1500 en het middenpaneel werd eind 19e eeuw vervaardigd. Ook is er een piëta in gepolychromeerd hout uit ongeveer 1500 en een laatgotisch triomfkruis.

De glas-in-loodramen zijn van 1902 en 1922 in neogotische stijl. Ook de preekstoel is neogotisch. Het hoofdaltaar is neoromaans.

Bekijk ook: Sint-Genovevakoor 

 Bron: Wikipedia

Onderschrift...
Bron: http://toonblogt.blogspot.com/2014/06/zepperen-sint-genovevakerk-de.html