Langgestrekt hoevetje uit de 19de eeuw, wat achteruit gelegen ten opzichte van de straat, en ervan afgesloten door een lage haag en een ijzeren hekje; moestuin achter het huis. Zes traveeën onder mank zadeldak (nok evenwijdig aan straat, Vlaamse pannen). Wit overkalkt stijl- en regelwerk met lemen vullingen op een gepikte bakstenen stoel; niet zichtbare timmer; de eerste twee traveeën zijn van baksteen. Bakstenen vergroting naar achter toe. Twee beluikte bolkozijnen, een recent venster, en een deur. Enkele lage dienstgebouwtjes, links.
Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Langgestrekt hoevetje [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23065 Geraadpleegd op 12-11-2019
In de oudheid werden in oorlog of jacht veroverde trofeeën aan een stok opgehangen. Dit motief ging een eigen leven leiden als allegorische decoratie. Kalksnijders modelleerden in het nog vochtige stucwerk voorwerpen tussen bloemenslingers aan linten opgehangen.
In het stadhuis op de Grote Markt op het 'schoon verdiep' zijn in de hoge vestibule de vier kunsten en twee speciale thema's uitgewerkt, de zeevaart en het landleven. Die laatste werken dateren waarschijnlijk uit de Hollandse periode (1815-1830) onder burgemeester J.A.N. Van den Berck. Scheepvaart en de Nederlandse vertaling van Vergilius wijzen daarop.
