
Brouwerij van Kerkom: geschiedenis
De brouwerij van Kerkom, een vierkantshoeve, werd opgericht in 1878 door Evarist Clerinx.
Ze bevindt zich langs een van de fietsroutes ten zuiden van Sint-Truiden en vormt met haar nog typisch oud bruin cafeetje een echte trekpleister voor wandelaars, fietsers, bierproevers en levensgenieters.
Voor de eerste wereldoorlog bestonden er nog 127 brouwerijen in Limburg. In 1965 bleven er daar 13 van over en nu zijn er jammer genoeg maar 6 brouwerijen meer waaronder natuurlijk de brouwerij van Kerkom.
De brouwerij werd opgericht in 1878 door Evarist Clerinx die in het voorlaatste jaar geneeskunde aan de Universiteit van Leuven zijn studentenpet aan de haak hing en brouwer werd. Evarist kocht in Kerkom op de weg Sint-Truiden - Hannuit - Namen de oude afspanning La Renaissance en bracht er een brouwerij onder die hij verder uitbaatte na het overlijden van zijn schoonvader. In 1913 werd een storting genoteerd van 23 000 kg mout. In de beginperiode van Evarist werd alleen bier geleverd in tonnen en enkel binnen de afstand die een paard heen en terug in één etmaal kon afleggen. Die vaten werden niet alleen geleverd aan cafés maar ook aan bemiddelde burgers die steeds bier in hun kelder in voorraad hadden. ‘De vreugde komt uit de kelder’ is een gezegde dat hier ongetwijfeld zijn oorsprong vindt. De Reus van Evarist was erg in trek. Het was uiteraard een bier met hoge gisting dat toen het best vergeleken kon worden met de Jack-op. Tijdens de eerste wereldoorlog werd de brouwerij opgeëist door de Duitsers zodat het brouwen tijdelijk stilgelegd moest worden.
In 1920 werd er opnieuw gestart en vanaf die dag werd Paul, de zoon van Evarist, mee ingeschakeld.
In 1932 werd voor de eerste maal de vooroorlogse hoeveelheid gestorte mout overtroffen, namelijk 37 100 kg. Inmiddels was brouwerij Alken opgericht en werd er in 1928 Cristal Alken geboren. Slachtoffer van dit overrompelend succes van deze pils was ondermeer de brouwerij van Clerinx. Terwijl vader en zoon tegen de bierkaai vochten en in 1936 een storting haalden van 23 000 kg, was dit echter niet voldoende om te overleven. Toen die tijd vader Evarist overleed, bleef zoon Paul alleen over met de roerstok. Brouwerij Clerinx hielde stand en overleefde de tweede wereldoorlog en trachtte zich uit de rode cijfers te houden.
In 1952 kwam er nieuw leven in de brouwerij. Jean, de zoon van Paul Clerinx, trad in dienst van de brouwerij. Jean geloofde in een streekbier maar zou de strijd na enkele jaren opgeven en de wijze beslissing nemen in 1968 om de brouwactiviteit te staken. Jean ging toen in dienst bij brouwerij van Alken tot aan zijn pensioen.
In het begin van het jaar 1988 begon Jean Clerinx terug met een kleine ambachtelijke brouwerij. Hij bouwde toen een donkerblond bitterig bier van hoge gisting met een alcoholvolume van 5,5 procent. Hij noemde dit bier Bink dat verwijst naar de spotnaam van de Truienaar.
Sinds 1999 heeft Jean de roerstok letterlijk en figuurlijk doorgegeven aan Marc Limet, een brouwer en bierliefhebber in hart en nieren. De afgelopen jaren zijn er dan ook al verschillende investeringen gebeurd om de kwaliteit van de bieren te verbeteren. Zo zijn er nu al verschillende nieuwe gesloten gist-en lagertanks bijgekomen waardoor het mogelijk was om een paar nieuwe bieren te creëren.
Sedert het jaar 2000 worden er twee nieuwe seizoenbieren gebrouwen: voor het voorjaar de Bloesem Bink, een rood bier verrijkt met honing van Sint-Truiden en perensiroop van Vrolingen. In de winterperiode kan men genieten van het Winterkoninkske, een hartverwarmend donker bier.
In 2002 werd, op verzoek van de “Stichting Abdij, Stad en Regio” en van de stad Sint-Truiden, de Adelardus, een donkerbruin abdijbier, in het leven geroepen.
In 2003, ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van de brouwerij werd de Kerckomse Tripel gebrouwen.
In mei 2005 kwam er dan de Adelardus Tripel, een blond abdijbier. Momenteel is onze nieuwste telg het Winterkoninkske Grand Cru. Een donker bier van 13°, het zwaarste bier van Limburg en enkel te verkrijgen in flessen van 75 cl.
De brouwerij is ondertussen de gedroomde pleisterplaats geworden van vele wandelaars, fietsers, bierproevers en levensgenieters. Want genoten wordt er, ’s zomers aan de smeedijzeren tafeltjes op de prachtige binnenkoer. In de winter rond de gezellige houtkachel in het vroegere koetshuis.

'Brouwerij Kerkom', met boomgaard ten noorden en ten zuiden. Bierbrouwerij ontstaan uit voormalige afspanning, in 1878 door Clerinckx uitgebouwd tot de 'Brouwerij Kerkom'.
Gesloten complex rondom een onregelmatige, gekasseide binnenkoer. Huidig uitzicht van 1878.

Baksteenbouw met verwerking van arduin en similibepleistering. Rechthoekige poort onder houten latei, opgenomen in de schuine oostvleugel. Zuidwaarts georiënteerd, complex boerenburgerhuis van vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (mechanische pannen, nok parallel met straat) met dakkapel; kleine voortuin door een doorlopende muur met hek van de straat afgesloten. Voorgevel: lijstgevel op gecementeerde plint en met gecementeerde hoekblokken. Gemetste steekboogvensters met gecementeerde hoekblokken; arduinen onderdorpels verbonden door gecementeerde band. Rechthoekige arduinen deuromlijsting op neuten. Witgekalkte achtergevel op gepikte plint. Getoogde vensters op lekdrempels. Rechthoekige deur in vlakke omlijsting op neuten. Westelijke bijbouw met puntgevel, één travee onder zadeldak (Vlaamse pannen, nok haaks op straat); driezijdige erker onder plat dak op de eerste bouwlaag.
Dienstgebouwen van één bouwlaag onder zadeldaken (Vlaamse pannen) met verspringende nokhoogten. Aan de erfzijde, witgekalkt op gepikte plint. Rechthoekige vensters, deuren en poorten onder houten latei (1860).
Eigenlijk begon alles in de jaren 40 van vorige eeuw met de Fruitoogstfeesten. Maar in 1951 werd er een eerste bloesemwijding of bloesemzegening georganiseerd en werd april de maand van het fruitfeest en zo ontstonden de bloesemfeesten.

Citaat: “Voor de stadbewoner, die de hele winter op zijn muffe kantoor of in de winderige, grijze straten en pleinen de najaarstijd heeft doorgebracht, is de vroege bloeiweelde een heerlijke afwisseling in het kleurloze van alle dagen. Laat hem onze bloeiende Haspengouwse boomgaarden ontdekken en hij zal zijn ogen niet kunnen verzadigen aan dit wondere schouwspel. Al wie benen heeft, al wie zijn ogen wil laten genieten van het heerlijkste natuurtafereel dat ons land kan bieden, al wie lust heeft om doorheen die weelde te wandelen als in een droomland, kome thans naar Sint-Truiden en omgeving.”

In de jaren 50 en 60 verschenen de toeristische programma’s opmerkelijk ook in het Frans.
De Toerist was een “halfmaandelijks orgaan van de Vlaamse Toeristenbond v.z.w.” dat verspreid werd in heel Vlaanderen. In april kwam Sint-Truiden volop aan bod, zelfs met een luchtfoto van de Grote Markt.
In mei 1964 werden ook de vele monumenten betrokken bij de promotie van de bloesemfeesten. Citaat: “De zondagse toerist kan meteen ook monkelend opkijken naar de plejade van prachtige gebouwen die de streek hem te bieden heeft. In een notendop gezegd kunnen we daarvan het volgende ‘gesamtbild’ ophangen …”

De Fruitfederatie van Sint-Truiden organiseerde in samenwerking met de Dienst voor Toerisme geleide bezoeken aan de stad en de regio Haspengouw. De ‘reizen’ konden iedere dag ingericht worden, aldus de toeristische folders van 1964.
In 1974 verscheen er een programma van de Fruitoogstfeesten op zondag 22 september, onder de auspiciën van het Feestcomité der stad Sint-Truiden, onder de ‘hoge bescherming van het Stadsbestuur’De brochures in de jaren 80 hadden telkens dezelfde lay-out met steevast een foto van bloeiende fruitbomen en daaronder stond geschreven: “De bloesemweelde is een jaarlijks terugkerende pracht die de streek van Sint. Truiden in een sprookjesland herschept.”
De bezoekersaantallen aan het ‘toerismekantoor’ werden vanaf 1949 bijgehouden. Dat eerste jaar waren er in het kantoor 100 bezoekers op de bloesemfeesten, in 1959 waren het er
Begin jaren 90 waren de bloesemfeesten nog beperkt tot de laatste zondag van april met een lof en bustochten met onderweg koffie en fruittaart. Eind jaren 90 verschenen de bloesemroutes, uitgestippeld voor wandelaars, fietsers en automobilisten. Omwille van het succes werden activiteiten uitgebreid tot de ganse maand april en de fruitsector werd er actief betrokken. Vandaag zetten moderne fruitbedrijven hun deuren open voor de vele bloesemtoeristen. De komst van internet en gespecialiseerde websites zorgen voor een nooit geziene promotie en leuke bed-and-breakfasts kwamen als paddenstoelen uit de grond.
Katarakt
Maar het succes van de bloesemfeesten kende een ongelofelijke boost met Katarakt.
Katarakt was een 13-delige Vlaamse televisieserie, die van 9 december 2007 tot 2 maart 2008 iedere zondag werd uitgezonden door de zender Eén. Met een totaal productiebudget van meer dan vijf miljoen euro is het een van de duurste Vlaamse series ooit. Per aflevering keken gemiddeld meer dan anderhalf miljoen Vlamingen naar de serie. Het programma kreeg in 2008 de Vlaamse Televisie Ster voor Beste Fictieprogramma van de Vlaamse Televisie Academie.
De serie vertelt het verhaal van een personage, Elisabeth Donkers, die het doodbloedende fruitbedrijf van haar schoonvader Roger Hendrickx nieuw leven probeert in te blazen. Door haar oogziekte verloopt dit steeds moeilijker. In een periode van 4 seizoenen volgt de serie de families en de plukkers op het fruitteeltbedrijf in Haspengouw.

Kataraktroutes, een bezoekerscentrum van Katarakt in het Torenhuis van het Begijnhof, een Katarakttaart, een Kataraktshuttle …
Het toerisme bloeide en groeide in Sint-Truiden en de bloesem- en oogstfeesten werden de kapstok van het toerisme in Haspengouw.
De bloesemfeesten werden een hip evenement met bloesemlounges in de velden, bloesemnocturnes, kamperen onder de bloesems.
