Pastorietuin van de Sint-Martinusparochie

Pastorietuin, ommuurde voortuin met hekje en omhaagde achtertuin daterend uit het midden van de 19de eeuw.

De pastorie van Kerkom, in neotraditionele stijl uit de jaren 1920, heeft een voortuin met toegangshek in de as van de voordeur, gevat tussen vierkante bakstenen pijlers met sokkel, dubbele deksteen en gesteelde bol van blauwe hardsteen. Het is een zwart smeedijzeren hek met platte stijlen, onder-, dubbele tussen- en dubbele bovenregel, gepunte onderspijltjes en spijlen, alternerend uitlopend in V-vorm. Het vast hek rust op een plint met hardstenen deksteen en heeft een platte onderregel en dubbele bovenregel, vierkante spijlen, de laagste met gekromde punt, de hoge uitlopend in V-vorm, de hoogste in een uitgelengde krul met zijkrulletjes. De zijmuur is van baksteen met een ezelsrug. Achteraan, strekt zich een ruim grasveld uit eindigend in een beboomde zone.


Bron     : DE MAEGD C. & VAN DEN BOSSCHE H. 2003: Historische tuinen en parken van Vlaanderen. Inventaris Limburg. Deel 1: Gingelom, Halen, Herk-de-Stad, Nieuwerkerken, Sint-Truiden, Brussel, Agentschap RO-Vlaanderen. Onroerend Erfgoed.
Auteurs :  De Maegd, Christiane, van den Bossche, Herman
Datum  : 2003

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Pastorietuin van de Sint-Martinusparochie [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/303481 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.