Parochiekerk Sint-Laurentius

Gelegen binnen de voormalige slotgracht en omgeven door het kerkhof.

Zaalkerk met voorstaande westertoren van 1649 met resten van de romaanse onderbouw (12de eeuw); rechthoekig schip van vier traveeën, twee westelijke traveeën van 1769, twee oostelijke traveeën met koor (rechte travee en vlakke koorsluiting) van 1850; ten zuiden en ten noorden sacristieën van 1938. Volledig afgebrand in 1965 (op sacristieën na) en onmiddellijk hersteld.

Baksteenbouw met gebruik van hardsteen voor omlijstingen, hoekblokken en plint, naast mergelsteen voor de kroonlijst.

Massieve westertoren op hardstenen plint met korte steunberen en hardstenen hoekbanden op de westelijke hoeken. Geprofileerde hardstenen rondboogdeur met ovale sluitsteen en gestrekte houten tussendorpel en waaier; ter halverhoogte een radvenster; twee rondboogvormige galmgaten onder de mergelstenen kroonlijst op noord-, west- en zuidzijden; ingesnoerde zes kantige torenspits (kunstleien).

Sobere behandeling van schip en koor: hardstenen plint, hardstenen rondboogvensters met negblokken en mergelstenen kroonlijst. Zadeldak (kunstleien) op schip en koor.

Totaal vernieuwd interieur: muurschildering van R. van de Eycken op de muren van portaal en schip, muurnissen onder de vensters, houten zoldering.

Mobilair: Talrijke beelden gingen tijdens de brand van 1965 verloren, met uitzondering van: Onze-Lieve-Vrouw met Kind, lindehout, Mechels werk (16de eeuw); Kruisbeeld, hout (18de eeuw).

Grafkruisen uit de 17de eeuw ingemetst in de kerkhofmuur.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Parochiekerk Sint-Laurentius [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23072 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Alomme rust

Alomme rust

De Zondag-middag is héél ingetogen.
De
luchten, klaar van winterkilte, beven
met teeder rood van lage zon doorweven;
de luchten, waar geen vogel komt gevlogen...

De middagrust mag gééne stoornis doogen.
Al
wil somwijlen vluchtig óverzweven
een verre galm van joelend kinderleven :
dra weegt de klare rust weer onbewogen.

Is het in sneeuw – die dezen nacht zoo zacht
de stille stede zwachtelde in heur vacht –
dat doezel-vaag verdooven nu geluiden?

O vrome middagvrede van Sint-Truiden,
dat om te ontwaken uit zijn sluimer, wacht
tot plotse kloosterklokken vespers luiden !




Onderschrift bij deze fotoLit.: P. DE PAUW, recensie in Boekengids, 1, 1923-1924, nr. 361; L. BRANS, Hilarion Thans o.f.m., in Monografieën van de Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers, 3, nr. 4, december 1992.
Gedicht in Hilarion THANS, Omheinde hoven, 4de uitgave, Mechelen, Sint-Franciscusdrukkerij, 1927, p. 35.
Hilarion Thans (Maastricht 1884 – Lanaken 1963), minderbroeder en auteur. Gedicht geschreven tussen november 1909 en maart 1910 op onoogige papiertjes toen de jongeman bedlegerig was van een bloedspuwing in het Sint-Truidense klooster. Uit de bundel Ziekebloemen. II. Open ramen. Voor het eerst verschenen onder pseudoniem F.M. Minderbroeder in ’t Daghet in den Oosten, 16, 1910, p. 58 als gedicht nr. XXI met bijhorend citaat Facta est tranquillitas Magna. En er kwam een groote rust (Evang.).