Wulms, Guido (Jozef Flor), auteur

Hasselt 21.07.1938 Sint-Truiden 19.01.1999 , x Maggy Knaepen 

Kleinzoon van Maaseikse beeldhouwer. Zoon van Jeanne Gerrits en Flor, regent Frans, VNV-schepen, auteur en stichter-directeur Erasmusschool Hasselt. Ll. Broeders van Liefde Hasselt en College Bree. Romaanse taalkunde Leuven 1960 met scriptie over Antigone in de Franse letterkunde en Animateur pédagogique BELC Grenoble 1972. Leraar Frans H.Grafinstituut Sint-Truiden 1966. Houtstraat. 

Medewerker leerboeken Frans, encyclopedieën, cultuurpagina’s kranten, Dietsche Warande en Belfort, Yang, Vlaanderen, Zefier, Tijdspiegel en Limburg Vandaag. Medestichter en redacteur literaire tijdschrift Appel 1976-1999. Lid Vereniging Limburgse Schrijvers en Provinciale commissie bibliotheken en literatuur. Gedichten en novellen. Literair-historische artikels. Postuum provinciale prijs Gulden Spoor 2000. 

Gaf naam aan jaarlijkse poëzieprijs stad Sint-Truiden  2000.

Publ.: Ontmoeting met Jean Anouilh, Brugge: Orion, 1969; met Miel Vlecken, Dokter, dokter mijn school is ziek, Brugge: Orion, 1970; Tu parles, Antwerpen: De Nederlandsche Boekhandel, 1974; Verhelderend boek over wereldberoemd Luikenaar. 100 miljoen Simenons…, in De Gazet van Antwerpen, 22.07.1974; Sint-Trudo in de literatuur, Sint-Truiden. Appel, 1977; Jan-Hendrik Bormans, Antwerpen: VTB, 1978; gedicht Ik kijk in de spiegel van de nacht, in De muze zingt in het zuiden, Herk-de-Stad: Mikron, 1981, p. 383; De nagelaten geschriften van Abel Baumgarner, Herk-de-Stad: Micron, 1981; Simon Michaël Coninckx, Sint-Truidens fabeldichter (1750-1839), in HBHEYN, p. 391-409; Literaire gids voor Limburg, Schoten: Hadewijch, 1985, J.H. Bormans over de literatuur van zijn tijd (1840-1846), in Hulde-album Dr. F. Van Vinckenroye, Hasselt: Provinciaal Hoger Handelsinstituut, 1985, p. 321-329; Hendrik Prijs, in Limburgse monografieën, 5, 1994, nr. 2; postuum Jan-Hendrik Bormans, in Limburgse monografieën, 12, 2001, nr. 2.
Info: HIP archief o.a. tijdschrift Appel en literatuurhistorische nota’s. 

Lit.: Dries JANSSEN, Twee Limburgse leraars roeren de trom, in HBVL, 29.09.1970; LIMBURGERS, p. 227-229; Oostland, nr. 56, juni 1976, p. 75-76; Erik VANLANGENDONCK, Guido Wulms, (Kunstenaars in de kijker), Ontmoeting, Sint-Truiden. Davidsfonds, jg. 28, nr. 5, januari 1999, p. 9; Jubileumnummer 1975-2000, in Appel. Driemaandelijks literair tijdschrift Sint-Truiden-Maastricht, maart 2000, p. 1-10, met bijdrage door Jean SEVEREIJNS, Een goed gevoel; Jan GERITS, aflevering over Guido Wulms in 



ONTDEKKING VAN DE DAG

Beiaardklanken en biggengeschreeuw

Aldous Huxley.

Hij durfde ooit te schrijven over ons, Truienaren: Sommigen maken laken, sommigen suiker. Enkelen hebben cultuur, de rest helemaal niet!
Als bewijs van het tegendeel hangt aan een gevel op de Grote Markt sinds 1968 zijn naam in bronzen letters: Aldous Huxley.

Een aardige Belgische.

Huxley was een telg uit een Brits geslacht van beroemde en bijzonder knappe koppen. Hij studeerde letterkunde in Eton en Oxford. Op een feestje met Kerst 1915 in Engeland viel hem de frèle Maria Nijs op, een Belgische oorlogsvluchtelinge met grote, groenblauwe ogen. Ik heb tenslotte ook een aardige Belgische ontdekt, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, meende de slungelachtige, bijziende romanschrijver. Maria’s vader was een Kortrijkse textielbaron, maar moeder Marguerite Baltus stamde uit Sint-Truiden. De rijke koopmansfamilie Baltus woonde in het huis In de Roos op de Grote Markt. Van het een kwam het ander en na de Grote Oorlog trouwde Aldous met Maria. Rond die tijd verbleef de Brit bij oom Baltus in Sint-Truiden.

De inspiratie voor zijn novelle Uncle Spencer uit 1924 deed hij toen op. Het verzonnen Longres uit de novelle is Sint-Truiden, afgebeeld als zedig provinciestadje met een aardige burgerij. Ons interesseren natuurlijk de herkenningspunten : de onontkoombare beiaarddeuntjes, het stille begijnhof, het stadhuis in zachtgele pleister, de kermisattracties met de Dikke Madam die haar gezicht kon wassen met haar tiekes… De diervriendelijke Duitse bezetter beboette iedereen die nog varkens aan oren en staart over de zaterdagmarkt sleurde. Geen enkele verordening zat de boeren meer dwars dan deze.

Een citaat in de originele taal, waarin Huxley beschrijft hoe de Truienaren weerwraak namen op de arme biggen na het vertrek van de Duitsers eind november 1918: The first Saturday after the departure of the German troops was a bad morning fort he pigs. To carry a pig by the tail was an outward and visible symbol of revovered liberty; and the squeals of the porkers mingled with the cheers of the population and the trills and clashing harmonies of the bells awakened by the carilloneur from their four years’ silence. By ten o’clock the market was over. 

Het Minderbroedersplein heette 'varkensmarkt' in de volksmond


Globetrotter Huxley werd in 1932 wereldberoemd door zijn bittere toekomstroman Brave New World en in 1954 met The Doors of Perception, een verslag van zijn experimenten met de druk mescaline. Maria stierf in 1955 en Aldous in 1963 te Los Angeles, net op de dag waarop president Kennedy werd vermoord.



Huxley-vorser
Leraar Roger Collart (+1996) was wel de hardnekkigste Huxley-vorser in onze stad. Zijn vaak gevraagde vertaling van Uncle Spencer wacht nog altijd op een uitgever! Ook Louis Sterken, Guido Wulms, Frank Decat, Danny Gennez en Jean-Pierre Rondas schreven over Aldous in Sint-Truiden. Huxley houdt de aandacht levend: in Munster (D.) is een heus studiecentrum gehuisvest. De Antwerpse sensatiejournalist en latere crimi-auteur Stan Lauryssens bracht een boek uit over Maria Nijs en haar stormachtige liefdesleven.