Ommuurde witherenpastorie gelegen aan de thans gedempte burggracht. Tot 1822 was de parochie onder patronaat van de witheren van de abdij van Averbode.
Breed herenhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder sierlijke wolvedak met licht gebogen wolfseinden (leien), uit de eerste helft van de 18de eeuw, aangepast begin 19de eeuw (vensters). In de zuidgevel, jaartal 1721 met het ambtelijk wapen van prelaat Steven van der Steghen. Baksteenbouw op kalkstenen plint. Omlijstingen van deuren en vensters evenals hoekblokken van kalksteen. Bakstenen tandlijst met dropmotief.
Zuidelijke voorgevel: rechthoekige kalkstenen vensters (oorspronkelijke kruiskozijnen) en rechthoekige deur op neuten en bordes; ontlastingsboogjes der vensters, verankerde lateien en ingekaste deuromlijsting wijzen op een latere verbouwing. Een grote afgewolfde dakkapel bij de dakgoot en twee kleinere in het midden van het dekschild.
De noordelijke achtergevel behield zijn vroegere ordonnantie met kalkstenen kloosterkozijnen onder bakstenen ontlastingsboog. In de westelijke zijgevel, een rechthoekig kalkstenen venstertje op de eerste bouwlaag en twee kloosterkozijnen op de tweede.
Voor de deur, kalkstenen zonnewijzer met bronzen wijzerplaat (eerste helft 18de eeuw). In de muur aan de Kerkstraat, gotische, gedrukte spitsboogpoort van kalksteen met geprofileerd beloop op kleine sokkeltjes (overgebracht?).
Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Pastorie van de Sint-Laurentiusparochie [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23073 Geraadpleegd op 12-11-2019

Bron afb: visitlimburg.be
Sint-Genovevakerk Zepperen
Reeds omstreeks 650 zou er een aan Sint-Genoveva gewijde kapel in Zepperen hebben gestaan. Omstreeks deze tijd zou Sint-Trudo bisschop Remaclus in Zepperen hebben ontmoet, zoals wordt beschreven in de Vita Sancti Trudonis uit omstreeks 775, waarin sprake was van een dergelijke kapel. Hier zou Trudo gebeden hebben, waarop Remaclus hem naar Metz zond om een priesterstudie te volgen.
De toren werd gebouwd in de 12e eeuw en is in Romaanse stijl. De huidige kerk, gebouwd in Demergotiek, werd tussen 1430 en 1509 gebouwd, en gerestaureerd van 1860-1906. Reeds in 1935 werd de kerk beschermd als monument. In 1983 werd ook de omgeving van de kerk beschermd als dorpsgezicht. Het patronaatsrecht van deze parochie berustte in het feodale tijdvak bij het Kapittel van Sint-Servaas te Maastricht.
De vierkante westtoren in Romaanse stijl heeft drie geledingen en is gebouwd in silex. Het portaal is neoromaans en stamt uit het einde van de 19e eeuw. Ook het ronde traptorentje rechts van de toren is neoromaans en later toegevoegd, waarbij het materiaal van de toren werd gebruikt. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits.
De kerk is een driebeukige bakstenen kruisbasiliek in Demergotiek. Hoekbanden en dergelijke werden uitgevoerd in mergelsteen. De kerk is groot voor een dergelijk klein dorp, omdat ze een vooruitgeschoven bezitting was van het Kapittel van Sint-Servaas.
Van belang zijn de laatgotische muurschilderingen (1509) in het zuidelijke transept: Een Laatste Oordeel, een Sint-Christoffel en elf taferelen uit het leven van Sint-Genoveva. Deze werden ontdekt tijdens de restauratie, in 1898, toen het pleister werd verwijderd waarmee ze waren overgeschilderd.
Verdere kerkschatten zijn schilderijen als Thomas van Aquino (2e helft 16e eeuw), Hubertus (eind 17e eeuw), een bisschop (1e helft 18e eeuw), Aanbidding der herders (eind 17e eeuw), Laatste Avondmaal (eind 17e eeuw), Sint-Catharina (omstreeks 1600). Een altaarstuk, Sint-Genoveva betreffende, heeft zijpanelen uit ongeveer 1500 en het middenpaneel werd eind 19e eeuw vervaardigd. Ook is er een piëta in gepolychromeerd hout uit ongeveer 1500 en een laatgotisch triomfkruis.
De glas-in-loodramen zijn van 1902 en 1922 in neogotische stijl. Ook de preekstoel is neogotisch. Het hoofdaltaar is neoromaans.
Bekijk ook: Sint-Genovevakoor
