Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen

Gelegen aan het dorpsplein, hoger dan het straatniveau en omringd door een ommuurd kerkhof met oude grafstenen en grafkruisen.

Eénbeukige neogotische kerk met ingebouwde westtoren, van 1854. Schip van vijf traveeën, koor met rechte travee en driezijdige koorsluiting. Bij het koor, ten noorden kapel van circa 1960, en ten zuiden sacristie.

Baksteenbouw met verwerking van arduin en mergelsteen. Ingebouwde westtoren: spitsboogdeur met gestrekte tussendorpel en spitsboogtracering in het bovenlicht, ingeschreven in een rechthoekige omlijsting. Aansluitend spitsboogvenster; hoge spitsbogige galmgaten op iedere zijde; vier puntgevels en zeszijdige spits (leien). Opstand schip en koor: sobere bakstenen gevels op arduinen plint en schuine waterlijst die de onderdorpels der spitsboogvensters verbindt. Koor met roosvensters in de rechte travee en drie spitsboogvensters in de driezijdige koorafsluiting.

Neogotisch interieur met portaal en éénbeukig schip overkluisd door middel van een kruisribgewelf. Spitsbogige triomfboog; koor met kruisribgewelf en straalgewelf in de koorsluiting.

Mobilair: laatgotisch triomfkruis tussen schip en koor (eerste helft 16de eeuw); Sint-Petrus, eik, barok (tweede helft 17de eeuw); Sint-Paulus, eik, barok (tweede helft 17de eeuw). Biechtstoel, eik, Luikse Lodewijk XV-stijl, in zijkapel (tweede helft 18de eeuw). Vijftien grafkruisen van de 16de tot de 18de eeuw; twee grafstenen uit de 17de en 18de eeuw.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23077 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.