Hof van Maasrode

Zogenaamd "Hof van Maasrode". Hoeve met complexe vorm, met kern uit de tweede helft van de 17de eeuw (?), in de tweede helft van de 19de eeuw sterk aangepast en gedeeltelijk herbouwd. Thans ingericht als café en rijschool. Vrij gave, landelijke omgeving met boomgaarden; een korte oprit verbindt de inrijpoort met de straat; het woonhuis is omringd door een tuin, die met een ijzeren hek op een laag muurtje is afgesloten. Witgekalkte bakstenen gebouwen, gegroepeerd rondom een rechthoekig, gekasseid erf.

Ten noordoosten, poortgebouw met duifhuis onder wolfsdakje (Vlaamse pannen), met behouden uitzicht uit de eerste helft van de 18de eeuw. Gesmeed ijzeren muurankers. Verankerde kalkstenen rondboogpoorten met op regelmatige afstanden geplaatste negblokken in beide gevels; boven de poort, een licht getoogd, bakstenen venster, gedicht op de noordoostgevel; de zuidwestgevel is bovendien voorzien van een rechthoekig houten kozijn onder de dakrand. Zijgevels met vlechtingen en aandaken.

Ten noordwesten, woonhuis met kern uit de 17de of de eerste helft van de 18de eeuw (gesmeed ijzeren muurankers); oorspronkelijk rechthoekig gebouw van vijf traveeën (?) en thans twee en een halve bouwlaag onder zadeldak (nok loodrecht op straat, Vlaamse pannen), in de 19de eeuw grondig aangepast (gevelordonnantie), voorzien van een dekschild boven de noordoostgevel, en vergroot met een haakse vleugel van twee traveeën onder schilddak (Vlaamse pannen) tegen de noordwestgevel. Licht getoogde, bakstenen muuropeningen. De zuidoostgevel (erfzijde) heeft rechthoekige vensters onder een houten latei. Zuidwestzijgevel met aandak en vlechtingen. Lage bijbouw uit het eerste kwart van de 20ste eeuw tussen beide vleugels. Het gedeelte ten noordwesten van het poortgebouw bevat thans een uitbreiding van het woonhuis; twee bouwlagen onder zadeldak (mechanische pannen); aangepaste muuropeningen. Ook het gedeelte in het verlengde van het woonhuis, ten noordwesten, werd aldus ingericht; twee bouwlagen onder zadeldak (Vlaamse en mechanische pannen).

De oosthoek van het erf wordt ingenomen door een L-vormige stalvleugel van twee bouwlagen en elk drie traveeën onder zadeldaken (Vlaamse pannen), met kern uit de tweede helft van de 17de eeuw - eerste helft van de 18de eeuw. Getrapte dakvensters met thans gedichte, rondboogvormige opening van kalksteen boven de middentravee. Recente muuropeningen, op de twee korfboogdeuren, in een verankerde, rechthoekige omlijsting van kalksteen na. In de tweede helft van de 19de eeuw aangepaste achtergevel. Ten zuidwesten, sterk aangepaste dwarsschuur onder zadeldak (mechanische pannen), met huidig uitzicht uit de tweede helft van de 19de eeuw. Ten zuidwesten, aansluitend bij de noordwestzijde van de schuur, doch buiten het erf gelegen, koetshuis uit de tweede helft van de 19de eeuw. Vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (Vlaamse pannen). Licht getoogde, bakstenen bovenvensters, en drie getoogde poorten onder gebogen houten latei, thans tot deuren omgevormd; een recentere, rechthoekige poort onder houten latei.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Hof van Maasrode [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/22996 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Duras, hét kasteeldorp bij uitstek

Duras, hét kasteeldorp bij uitstek

Onderschrift bij deze foto

Het grafelijk kasteel ligt pal in het midden van het kerkloze Duras, halfweg tussen Brabant en Loon. De Molenbeek en de Cicindria komen er samen. Tussen de bossen en landerijen, op het einde van een laan, duikt een evenwichtig indrukwekkend gebouw op in Franse klassieke stijl uit 1789. Van de Hollandse koning Willem I werden er ooit liefdesbrieven teruggevonden. De koepel, verdwenen bij de brand in 1913, werd er gelukkig in 1961 terug op gezet. De ‘slaven van Trast’ vierden in 1989 groot feest: 850 jaar parochie en 200 jaar kasteel. De Boogschutterij Sint-Sebastiaan, genoemd naar de heilige die vol pijlen werd geschoten, kan zijn bestaan sinds 1642 bewijzen. Het eendrachtige Concordia (°1972) schopte de voetbal ooit tot in tweede provinciale. Bij de zgn. ‘kleine fusie’ in 1971 werd Duras uitgebreid met de dorpen Gorsem, Runkelen en Wilderen, maar bij de ‘grote fusie’ in 1977 werden alle dorpen deelgemeenten van Sint-Truiden.



De waterburcht van de graven van Duras werd al in 1102 genoemd. Het huidige neo-classicistische kasteel is gebouwd tussen 1787 en 1789 naar ontwerp van Ghislain-Joseph Henry. Opdrachtgever Hendrik van der Noot was een van de voornaamste grootgrondbezitters in Brabant. Mogelijk wou hij een vluchthuis net over de grens bouwen in roerige revolutietijden.


In 1902 werd het kasteel bijna verwoest door een brand, maar onmiddellijk heropgebouwd. In het laatste oorlogsjaar 1945, werd het kasteel door een Duitse vliegende bom geraakt. Vele vertrekken werden sterk beschadigd. Tussen 1960 en 1962 is het kasteel met steun van de Belgische staat en door graaf van Liederkerke volledig gerestaureerd. De bescherming als monument kwam er al in 1948.

Graaf Jean-Joseph van der Noot huwde met Florence de Ruyssche, gravin van Elissem, bij Landen. Een van hun kinderen, Louise, trouwde in 1803 met Prins Louis de Ligne, zoon van Charles en prinses Hélène, van het Poolse Massalska Huis. Hun zoon, Eugène werd een troonpretendent van België. Na de dood van haar echtgenoot in 1813, huwde Louise een tweede maal, deze keer met graaf Charles d'Outremont.

Architect Ghislain-Joseph Henry uit Dinant ontwierp de voorgevel en de bijgebouwen in een statige, evenwichtige Toscaanse stijl. Opvallend aan de voorzijde is de uitspringende vestibule die voorafgegaan wordt door zes Ionische zuilen, die nu opnieuw een kleine koepel schragen. De ontvangstzaal is de draaischijf waarrond alle andere vertrekken zijn gegroepeerd.

Onderschrift bij deze foto

Het kasteel ligt te midden van een park en is te bereiken via een platanendreef. In het park staat grote mammoetboom uit 1881. Het park ligt in een groter domein van meer dan 100 ha, bestaande uit bossen, weilanden, akkers en hoogstamboomgaarden. Er zijn nog resten van een watermolen bij en een hoeve. Enkele malen per jaar is het kasteel door het publiek te bezichtigen, en het is te huur voor feesten. Rond 2018 waren de Wijnfeesten en het familiespektakel ‘Kerstmagie’ populair. Dat laatste is een product van Historalia van Prins Simon de Merode

Onderschrift bij deze foto

Kijk: Luik, Archief van het Bisdom , Abbaye de Herkenrode, G I 5-9, Kadastraal register van landmeter Peter Meysman, 1669-1685 : http://www.evequesdeliege.be/evl2/index.php. Rombout NIJSSEN en Raf VAN LAERE, Kastelen op papier. Aquarellen van Limburgse kastelen uit de eerste helft van de negentiende eeuw, Wijer: Limburgse Studies, 2005, p. 26-29.


Lees: A.J.A. VASSE, Le domaine de Duras: album comprenant 8 vues avec texte, Brussel, 1855; M.J. WOLTERS, Notice historique sur l'ancien comté de Duras en Hesbaie, Gent, 1855; Clemens-Guido DE DIJN C.G., Kasteel van Duras, in Het groot kastelenboek van België, Kastelen en buitenplaatsen, Brussel, 1977, p. 95-97; Chris DE MAEGD en Herman VAN DEN BOSSCHE, Historische tuinen en parken van Vlaanderen. Inventaris Limburg. Deel 1: Gingelom, Halen, Herk-de-Stad, Nieuwerkerken, Sint-Truiden, Brussel, Agentschap RO-Vlaanderen. Onroerend Erfgoed, 2003; Franz AUMANN, Het ontstaan van het kasteelpark van Duras: een werk van lange adem en Tine RIJVERS en Joke RYMEN, Landschapszorg op het kasteeldomein van Dura, beide in: Sint-Truidens erfgoed, (her)bestemd voor nu en straks. Open Monumentendag Vlaanderen. Sint-Truiden 2015, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2015, p. 44-67.