Rentmeestershuis van het Sint-Servaaskapittel van Maastricht

Rentmeesterhuis van het Sint-Servaaskapittel van Maastricht, verblijfplaats van de kanunnik-rijproost, vertegenwoordiger van het kapittel. Herenhuis met hoevegebouwen, achteruit gelegen ten opzichte van de straat, ten oosten van de kerk; een oprit leidt doorheen de voortuin naar de inrijpoort; de tuin is door een haag van de straat afgesloten; in de tuin een kalkstenen zonnewijzer. De gebouwen zijn gegroepeerd rondom een gedeeltelijk gekasseid erf.

Ten zuiden, vierkant poortgebouw met duifhuis onder speelse klokvormige bedaking (leien), van 1665; bakstenen gebouw met mergelstenen banden onder meer ter hoogte van de dorpels; gesmeed ijzeren muurankers. Uitstekende dakrand op gesculpteerde houten modillons; mergelstenen kruiskozijn met negblokken, smalle geprofileerde druiplijst en een ontlastingsboog van een rollaag. Verankerde korfboogpoort in een vlakke kalkstenen omlijsting met negblokken; ontlastingsboog van een platte laag, een rollaag en een platte laag. Gedicht kruiskozijn in de erfzijdegevel, en een rechthoekige poort onder doorgezakte, houten latei.

Ten oosten van het poortgebouw, classicistisch dubbelhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder wolvedak (nok loodrecht op de straat, kunstleien), van circa 1760. Bakstenen gebouw op een gecementeerde plint; licht verhoogde begane grond. Baksteenfries met dropmotief onder de kroonlijst. Getoogde vensters in een vlakke kalkstenen omlijsting met licht uitspringende sluitsteen, afgelijnd met een korte druiplijst. Gelijkaardige deur met een kalkstenen trapje. Identieke achtergevel. Fraaie tracering in het bovenlicht van de centrale deur.

De verbinding tussen het poortgebouw en het woonhuis wordt gevormd door een gebouwtje van één travee en één bouwlaag onder zadeldak (kunstleien); de voorgevel is voorzien van enkele rechthoekige, kalkstenen venstertjes.

Ten westen, stalvleugel onder zadeldak (Vlaamse pannen), in de geveltop der zuidelijke zijgevel door middel van een gevelsteen (topstuk) gedateerd 1665. Bakstenen gebouw met mergelstenen banden op een gecementeerde plint; uitstekende dakrand op uitgesneden houten modillons; gesmeed ijzeren muurankers. Twee mergelstenen vensters met negblokken (voormalige kloosterkozijnen ?) en twee zolderluiken; drie mergelstenen rondboogdeuren met negblokken; ontlastingsboog van een platte laag, een rollaag en een platte laag, behalve voor de eerste, gedichte deur, die alleen een platte laag heeft. Blinde achtergevel met mergelstenen banden. Getrapte zuidgevel met mergelstenen banden en gesmeed ijzeren muurankers; kalkstenen sierbollen op de schouderstukken; het topstuk met bolbekroning is geflankeerd door voluten.

Ten oosten, volledig vernieuwde dwarsschuur onder zadeldak (Vlaamse pannen); zuidgevel in stijl- en regelwerk met bakstenen vullingen, volledig met klimop begroeid.

De noordelijke dienstgebouwen zijn recent.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Rentmeestershuis van het Sint-Servaaskapittel van Maastricht [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23174 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Genovevakerk Zepperen

Bron afb: visitlimburg.be

Sint-Genovevakerk Zepperen

Reeds omstreeks 650 zou er een aan Sint-Genoveva gewijde kapel in Zepperen  hebben gestaan. Omstreeks deze tijd zou Sint-Trudo bisschop Remaclus in Zepperen hebben ontmoet, zoals wordt beschreven in de Vita Sancti Trudonis uit omstreeks 775, waarin sprake was van een dergelijke kapel. Hier zou Trudo  gebeden hebben, waarop Remaclus hem naar Metz  zond om een priesterstudie te volgen.

De toren werd gebouwd in de 12e eeuw en is in Romaanse stijl. De huidige kerk, gebouwd in Demergotiek, werd tussen 1430 en 1509 gebouwd, en gerestaureerd van 1860-1906. Reeds in 1935 werd de kerk beschermd als monument. In 1983 werd ook de omgeving van de kerk beschermd als dorpsgezicht. Het patronaatsrecht van deze parochie berustte in het feodale tijdvak bij het Kapittel van Sint-Servaas te Maastricht.

De vierkante westtoren in Romaanse stijl heeft drie geledingen en is gebouwd in silex. Het portaal is neoromaans en stamt uit het einde van de 19e eeuw. Ook het ronde traptorentje rechts van de toren is neoromaans en later toegevoegd, waarbij het materiaal van de toren werd gebruikt. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits.

De kerk is een driebeukige bakstenen kruisbasiliek in Demergotiek. Hoekbanden en dergelijke werden uitgevoerd in mergelsteen. De kerk is groot voor een dergelijk klein dorp, omdat ze een vooruitgeschoven bezitting was van het Kapittel van Sint-Servaas.

Van belang zijn de laatgotische muurschilderingen (1509) in het zuidelijke transept: Een Laatste Oordeel, een Sint-Christoffel en elf taferelen uit het leven van Sint-Genoveva. Deze werden ontdekt tijdens de restauratie, in 1898, toen het pleister werd verwijderd waarmee ze waren overgeschilderd.

Verdere kerkschatten zijn schilderijen als Thomas van Aquino (2e helft 16e eeuw), Hubertus (eind 17e eeuw), een bisschop (1e helft 18e eeuw), Aanbidding der herders (eind 17e eeuw), Laatste Avondmaal (eind 17e eeuw), Sint-Catharina (omstreeks 1600). Een altaarstuk, Sint-Genoveva  betreffende, heeft zijpanelen uit ongeveer 1500 en het middenpaneel werd eind 19e eeuw vervaardigd. Ook is er een piëta in gepolychromeerd hout uit ongeveer 1500 en een laatgotisch triomfkruis.

De glas-in-loodramen zijn van 1902 en 1922 in neogotische stijl. Ook de preekstoel is neogotisch. Het hoofdaltaar is neoromaans.

Bekijk ook: Sint-Genovevakoor 

 Bron: Wikipedia

Onderschrift...
Bron: http://toonblogt.blogspot.com/2014/06/zepperen-sint-genovevakerk-de.html