Semi-gesloten hoeve met gekasseide, trapezoïdale binnenkoer, opklimmend tot de tweede helft van de 18de eeuw met verbouwingen van 1970.
Baksteenbouw met verwerking van kalksteen. Poortgebouw sinds verbouwing onder lessenaarsdak (Vlaamse pannen). Rondbooginrijpoort met hoek- en negblokken.
Classicistisch woonhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen, ten oosten van het erf, onder zadeldak (nok loodrecht op straat, golfplaten: 1970), opklimmend tot de tweede helft van de 18de eeuw. Aan erfzijde, sinds 1970 baksteenbouw, voorheen stijl- en regelwerk met lemen vullingen; alleen de kalkstenen steekboogdeuromlijsting met gestrekte tussendorpel bleef bewaard; kleine pui met steektrapje. Versteende oostgevel (tuinzijde). Getoogde vensters in kalkstenen omlijsting met trapezoïdale sluitsteen. In de noordelijke zijpuntgevel (straatzijde), twee gelijkaardige vensters op elke bouwlaag, en drie rechthoekige kozijnen in de top.
Ten westen van het erf, stallingen uit de tweede helft van de 18de eeuw. Stijl- en regelwerk met lemen vullingen, thans volledig gecementeerd (1970), op bakstenen plint en onder afgewolfd zadeldak (golfplaten: 1970). Zichtbare ankerbalken. Ten zuiden, haaks op de stalling, dwarsschuur onder zadeldak (golfplaten: 1970). Stijl- en regelwerk met lemen vullingen op bakstenen stoel. Sinds 1970 volledig gecementeerd.
Rechthoekige poort onder houten latei met opschrift AN X 1770 DEN 4 IUNIUS ITHN . Bakhuis in het verlengde van het woonhuis, onder zadeldak met lagere nok (Vlaamse pannen). Stijl- en regelwerk met lemen vullingen op bakstenen stoel, thans gecementeerd (1970). Zichtbare ankerbalken.
Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Semi-gesloten hoeve [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23110 Geraadpleegd op 12-11-2019
Eén van de mooiste zalen in het land. De academiezaal van het Klein-Seminarie onderlijnt de betekenis van deze instelling als het intellectueel centrum van Limburg vanaf 1843 tot na de Tweede Wereldoorlog. Daarbij was vooral na de lessen aandacht voor Nederlandse letterkunde.
De Gentse stadsarchitect Louis Roelandt was door de test
aangezocht om hun hospitaal voor geesteszieke vrouwen te bouwen. Hij ontwierp ook samen met zijn leerling Isidore Gerard de neogotische toren van de hoofdkerk.

Door de scheiding van de beide Limburgen in 1839 moest het Klein-Seminarie van het bisdom Luik verhuizen van Rolduc, nu Nederlands gebied, naar de vroegere abdijsite in Sint-Truiden. Bisschop Van Bommel besefte het belang van dit opleidingscentrum. Bij het enorme complex in de binnenstad was ook een a salle de rhétorique voorzien voor de seminaristen. Het werd tussen 1845 en 1852 een achthoekige centraalbouw met korinthische gegleufde zuilen onder een bijzonder rijkelijk uitgewerkte stucwerkzoldering

. De amfitheatervorm zorgt voor een intimistische verbondenheid van publiek met acteurs op de parterre en een goede akoestiek.
In 1845 was in de zaal het taalgenootschap Utile Dulci actief dat het Nederlands beoefende. Ook een Franstalige tegenhanger, de Société de littérature française, kortweg de Academie, was er bedrijvig. De Vlaamse ontvoogdingsstrijd zorgde af en toe voor wrijvingen, maar uiteindelijk liep toch iedereen in de pas.
Bij de start van de restauratie in 1986 door Herman Vanmeer in opdracht van erfpachthouder stad Sint-Truiden werd vooral de stabiliteit van de zaal hersteld en teruggegrepen naar de oorspronkelijke uitvoering van de "gradins" en de toneelscène. Voor het zitcomfort werd één rij verwijderd, wat het aantal zitplaatsen op 290 vastlegt, eventueel uitbreidbaar. De moderne lichtarmaturen zijn een ontwerp van Herman Blondeel. Een moderne foyer met technische ruimten werd aan de kant van het kerkveld toegevoegd.
Momenteel gebeuren in de akoestisch geschikte Academiezaal regelmatig muziekopnames en is een klassiek programma van internationaal niveau kamermuziek, kamerorkest en muziektheater uitgewerkt in het kader van de werking van cultuurcentrum de Bogaard.