Daenen, Clément of Clemens (Joseph), taalactivist

 Aalst 20.04.1901  Heverlee 16.09.1965 

Zoon van Alfons Daenen, landbouwer te Brustem , en Josephina Tachelet.  

Germanist Leuven 1924. Leraar  Wallonië en Leuven. Studieprefect Koninklijk Atheneum Tienen. Redactiesecretaris Vlaanderen. Artikels in Jong Dietschland 1929 onder pseudoniem. Auteur  van populaire Nederlandse spraakkunst en daarbij horende Oefeningen met vele herdrukken en herwerking door Hugo De Jonghe 1982. Tegenstander repressie na WO II. Medestichter CURO, christelijke unie leraars rijksonderwijs. Medestichter en algemeen ondervoorzitter Vlaamse Volksbeweging 1952. Secretaris van contactcommissie met Wallonië. Ondervoorzitter Vereniging voor Beschaafde Omgangstaal afdeling Leuven 1963. Pseud. ‘dr. J. Pulinx’.

Publicaties: Practische Nederlandsche spraakkunst voor de school en voor het leven, Lier: Van In, 1945-1946; Een Vlaming op het M.P.W.-Congres, in Het Pennoen, december 1961, p. 3-4; Le point de vue des fédéralistes flamands, in Nouvelle Revue wallonne, nr. 2, januari 1965, p. 73-85.
Lees: Dr. C. Daenen, in Wetenschappelijke Tijdingen, 25, nr. 3, 1966, kol. 227-228; René HAESERYN en Frank SEBERECHTS, in NEVLAB, p. 841.


ONTDEKKING VAN DE DAG

Een marmeren buste voor de oud-burgemeester

Clement Cartuyvels  was de zoon van een zeepfabrikant op de Grote Markt en neefje van burgemeester Guillaume Vanvinckenroy . Hij droeg zelf de sjerp tussen 1899 en 1921. Op zijn CV lezen we: advocaat, bankier, provincieraadslid, gedeputeerde, vrederechter, gemeenteraadslid, volksvertegenwoordiger, senator, voorzitter Sint-Vincentiusgenootschap, derdeordeling en katholiek. Hij maakte de Belle Epoque in zijn stad mee: vernederlandsing van het bestuur, aanleg tramlijnen, riolering, waterleiding, bouw slachthuis, provinciale 'expositie' in 1907. Maar Clément moest ook de schok van de Duitse inval meemaken. Zijn zoon Paul, majoor van de Burgerwacht, verdween een jaar in Duitse kampen en hijzelf werd het laatste jaar van de oorlog uit zijn ambt ontheven. Clément woonde in de Capucijnenstraat in een herenhuis, later omgebouwd tot Sint-Annakliniek. 



De bank Cartuyvels:



Clément stierf op zijn kasteeltje in Verlaine en kreeg, behalve een straatnaam (de vroegere Capucijnen- en Coemansstraat) in 1921, ook een marmeren borstbeeld. Toen zijn zoon notaris Paul Cartuyvels  in 1927 zelf burgemeester werd, kreeg hij van zijn makkers oud-burgerwachten een ontwerptekening voor een borstbeeld van zijn papa cadeau. De ontwerper was niemand minder van Victor de Haen uit het Brusselse, die ook de wedstrijd had gewonnen voor het monument voor de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog op Sint-Marten. Op kosten van het stadsbestuur werd de buste in marmer uitgevoerd en prijkte voortaan in het stadhuis. Momenteel in erfgoeddepot bij de Zusters Ursulinen. Vermits het beeld postuum werd getekend, herken je duidelijk de pose op het bidprentje van Clément Cartuyvels. Op zijn linkerschouder liet de beeldhouwer van het witte marmer zijn naam in sierlijke letters na. 







Lees: 
Wie was wie in Sint-Truiden?, Sint-Truiden: Stedelijke openbare bibliotheek, 2011, p. 39 en 43-45.