d'Astier, graaf Henri (Louis Marie François), edelman

Zétrud-Lumay 24.08. 1784 – Zepperen 13.03.1828, x 1818 Josephine de Pitteurs-Hiégaerts Zoon van graaf Honoré Dominique, dragonderkapitein Lodewijk XV en gedeputeerde van de Staten, en Louise Henriëtte de Waha (de Linter) uit Neerlinter. Graventitel bevestigd 1816. Ouderlijk kasteel in Zétrud-Lumay. Kapitein in Franse dienst, regiment lichte ruiterij en jagers te paard van Arenberg 1806. Veldtochten met elitecompagnie in Polen, Denemarken en Spanje 1807-1812. Lid ridderorde Zuid-Brabant. Ridder in orde erelegioen 1815. Broer Eugène werd als karabinier-cuirassier zwaar gekwetst in Waterloo (+1817). Schoonbroer van Theodore de Pitteurs-Hiégaerts. Roosbeek bij Tienen. Later kasteelheer van vml. Begaardenklooster Zepperen. Burgemeester Zepperen 1828, jong gestorven. Dochter Stephanie (1819-1854) legateerde geld voor oprichting meisjesschool Zepperen. Wapen: op goud een zwarte schuinbalk, getopt met kroon van vijf bladen. Schildhouders: twee rood getongde gouden leeuwen met elk een banier aan een bruine toernooilans.

Kasteelnaam ‘Gravenhuis’ Zepperen. Vloerzerk in vrijstaande grafkapel Notre Dame de Bon Secours op grens Hoegaarden en Zétrud-Lumay.


Lees: Jules TARLIER en Alphonse WAUTERS, Geographie et histoire des communes belges, Canton de Jodoigne, Brussel: A. Decq, 1872, p. 153; E.B.F.F. WITTERT VAN HOOGLAND, De Nederlandsche adel, 1, ’s Gravenhage, 1913, p. 46-47; EPNB, 1984, p. 125-126; Guy VAN EECKHOUDT, Les chevau-légers belges du duc d’Arenberg. Le 27ème Chasseurs de la Pologne à la campagne de France, Parijs: Le Livre Chez Vous, 2002, p. 20, 21 en passim.

Info: Louis Ruelle, Cercle historique de Jodoigne, en Dominique Timmermans, site napoleon-monuments.eu.




ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.