Schans Poorthuis

Zogenaamd "Poorthuis" restant van een omgracht complex (schans?); het verloop der grachten is nog duidelijk waarneembaar in het terrein. Een haag sluit het perceel af aan de straatzijde, en een gekasseide weg loopt tot aan het vrij hoog gebouw van drie traveeën en twee bouwlagen onder gebogen zadeldak (nok loodrecht op straat, Vlaamse pannen) op uitgesneden houten modillons, uit de 19de eeuw. De zuidoostgevel is in wit overkalkt stijl- en regelwerk met lemen vullingen; dubbel ankerbalkgebint; twee houten kozijnen, enkele kleinere venstertjes en een aangepast venster op de eerste bouwlaag. De noordwestgevel werd in 1928 in baksteenbouw vernieuwd. De noordoostelijke zijgevel behield zijn vakwerkconstructie met vullingen van in de zon gedroogde stenen; recenter, bakstenen aanbouwsel onder lessenaarsdak (Vlaamse pannen). Zuidoostelijke zijgevel met pannen beschieting; drie aangebouwde traveeën waarvan twee in leembouw, onder lessenaarsdak (Vlaamse pannen).


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Schans Poorthuis [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23094 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes aan onze gevels

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes

Priester Fernand Mariën, eerst onderpastoor in Jette en later kloosterdirecteur en godsdienstleraar bij de Ursulinen in Tildonk, startte in 1956 een nationale actie ‘Regnum Mariae’. Op zowat alle huisgevels verschenen houten kapelletjes met daarin een Italiaans plaasteren beeldje van de Madonna. De distributie kaderde in een Mariaal offensief van twaalf weken in de parochie met een propagandadag en een “koninginnedag” waarbij iedereen zijn zelfbouwkapelletje kon afhalen. Voor het vensterglas moest je zelf zorgen, want in principe was het kleinood gratis. Giften werden in dank aanvaard. Bij het overlijden van de initiatiefnemer in 1978 zouden er een kwart miljoen gevelkapelletjes verspreid zijn.

Actie-affiche

In de loop van de actiejaren veranderde het kapelmodel. Kenmerkend bleven de Maria-M getopt met kruisje en het gekroonde M-monogram dat verwees naar het Rijk van Maria. In de laatste fase waren de gevelkapelletjes actueel gestroomlijnd en in kunststof uitgevoerd. De honderden houten exemplaren in Sint-Truiden hebben de tand des tijds meestal niet overleefd. Ze worden zeldzaam.


Gevel school zusters Sint-Vincentius-a-Paulo te Zepperen. Afgebroken. 


Lees: Roger DE BROECK, Gevelkapelletjes in Vlaanderen, in Ons Heem, 55, 2001, nr. 2, p. 196-219: Henri VANNOPPEN, in Kapellen in Vlaanderen, Brussel: FARO, 2002.