Gesloten hoeve

Gesloten hoeve uit de tweede helft van de 18de eeuw (oorspronkelijk woongedeelte en inrijpoort) en de eerste helft van de 19de eeuw (na vernieling door brand). Vormt samen met het voormalig klooster der jozefieten een belangrijk element in het landschap. De doorgang tussen beide complexen is van de straat afgesloten door een gesmeed ijzeren hek tussen hardstenen pijlers.

Bakstenen gebouwen onder zadeldaken, gelegen rondom het gedeeltelijk geplaveide erf.

Ten oosten, rondbooginrijpoort van kalksteen met verankerde sluitsteen; ingeschreven in een bakstenen muur, bekroond met een driehoekig fronton met geprofileerde, hardstenen lijsten.

Ten noorden, naast de inrijpoort, oorspronkelijk woongedeelte van één travee en twee bouwlagen onder afgewolfd zadeldak (nok loodrecht op straat, mechanische pannen). Witgekalkte gevels, voorzien van kalkstenen hoekbanden en oorspronkelijk beluikte steekboogvensters in een vlakke kalkstenen omlijsting met sluitsteen. Kalkstenen oculus in de oostelijke geveltop. Torenachtig uitbouwsel onder afgewolfd zadeldak in de achtergevel. In het verlengde hiervan, 19de-eeuws woonhuis, zeven traveeën en twee bouwlagen onder lager, gebogen zadeldak (Vlaamse pannen). Rechthoekige muuropeningen in vlakke kalkstenen omlijstingen.

Ten oosten, naast de inrijpoort, stallingen onder afgewolfd zadeldak; rechthoekige, kalkstenen muuropeningen; de straatgevel wordt geritmeerd door een blinde steekboogarcade. Ten westen van het erf, een sterk aangepast stallingengedeelte. Ten zuiden, dubbele dwarsschuur onder afgewolfd zadeldak. Twee gedrukte rondboogpoorten in een verankerde kalkstenen omlijsting; recente vensters.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Gesloten hoeve [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23137 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Adalbero, abt

Sint-Truiden 964 

Ardeens gravenzoon. Bisschop van Metz 929. Invloedrijk als verwant van de keizer. Diverse stichtingen en heroprichting abdij Gorze. Zette abt Renier Sint-Truiden af en nam zijn plaats in. Abt Sint-Truiden 944-964. Strengere naleving orderegel. Uitbreiding abdijdomein o.a. met eigen goederen in Pommeren (Moezel). Bouwde en wijdde Ottoonse abdijkerk in 945, na de invallen van de Noormannen, en voegde crypte toe. Begraven in Sint-Truiden. Herbegraven in Gorze en Metz.
Eretitel: pater monachorum, vader van de monniken. Neefje en naamgenoot Adalberon werd aartsbisschop van Reims.

Foto: Kathedraal Metz

Abdijcrypte, grafnis 2004 in dodengang, opschrift Adalbero abbas episcopus mettensis ibi translatus 964  door Jos Geusens 2005.

Adalbero was de zoon van paltsgraaf Wigerik van Lotharingen en van Kunigunde van de Ardennen en was de broer van Siegfried I van Luxemburg. In 929 werd hij omwille van zijn adellijke afkomst unaniem verkozen tot bisschop van Metz. Hij deed de abdijen, die afhingen van het bisdom en die in verval waren, terug heropleven. Hiervoor kreeg hij de bijnaam vader van de monniken. Adalbero liet de vervallen gebouwen herstellen en breidde de bezittingen van de abdijen verder uit. In 933 was hij de drijvende kracht achter de heropleving van de abdij van Gorze en in 944 zette hij zich in voor de heropleving van de abdij van Sint-Truiden die eveneens afhing van het bisdom Metz.

Lees: P.F.X. DE RAM, in BIONAT, 1, 1866, kol. 30-32; RECUEIL, p. 5-6; MONBEL, p. 29-30, KRONIEK, passim; CRYPTE, p. 45 en 47.

lees ook op

lees ook opGa hier verder..