Hoeve in classicistische stijl

Classicistische, semi-gesloten hoeve met gekasseid, trapezoïdaal erf, uit het vierde kwart van de 18de eeuw en het vierde kwart van de 19de eeuw, gelegen aan de Steenweg. Baksteenbouw met verwerking van kalksteen.

Tegen de zijpuntgevel van het woonhuis, poortgebouw uit het vierde kwart van de 18de eeuw onder gebogen zadeldak (Vlaamse pannen); verankerde rondbooginrijpoort met negblokken; verlaagde zijgevel.

Boerenburgerhuis van het dubbelhuistype, vijf traveeën en twee bouwlagen onder gebogen zadeldak (nok evenwijdig aan straat, Vlaamse pannen) uit het derde kwart van de 18dee eeuw.

Zuidwestelijke voorgevel aan de straatzijde, op kalkstenen plint en met hoekstenen. Vlakke, rechthoekige venster- en deuromlijstingen van kalksteen; bijkomende neuten en steektrap voor de centrale deur. Eenvoudige bakstenen achtergevel met verhoogde begane grond (terreinhelling). Rechthoekige kalkstenen vensteromlijstingen en een vierkant zoldervenstertje boven de middentravee. Rechthoekige deuromlijsting op neuten; gestrekte houten tussendorpel en bovenlicht; steektrap en pui. Vierkante zoldervenstertjes in de zijpuntgevels.

Bijbouw van twee traveeën en twee bouwlagen aansluitend op de westelijke zijpuntgevel van het woonhuis; gebogen zadeldak (Vlaamse pannen) met verlaagde zijpuntgevel. Eenvoudige voorgevel aan de straatkant met vierkant venstertje. In de zijgevel, vier rechthoekige vensteromlijstingen op iedere bouwlaag, en twee vierkante zoldervenstertjes.

Ten zuidoosten van het erf, aansluitend op het poortgebouw en haaks op de dwarsschuur, stallen onder zadeldak (Vlaamse pannen), uit het vierde kwart van de 18de eeuw. Aan de erfzijde, kozijnen en luiken; rechthoekige kalkstenen deuromlijstingen op neuten. Blinde buitenmuur met afgeronde hoek ten zuiden.

In het noordoosten, dwarsschuur onder zadeldak (golfplaten), uit het vierde kwart van de 18de eeuw. Verlaagde zijpuntgevel met oculi. Rondboogpoort met negblokken. Tegen de achtergevel van de schuur, afdak (Vlaamse pannen) uit het vierde kwart van de 19de eeuw, gebruikt als wagenhuis.

Ten noordwesten van het erf, een eenvoudige 19de-eeuwse constructie van baksteen en cementblokken, met vele sporen van verbouwingen, gebruikt als garage en varkensstallen.


Bron     : Schlusmans F. met medewerking van Gyselinck J., Linters A., Wissels R., Buyle M. & De Graeve M.-Ch. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Hasselt, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 6N2 (He-Z), Brussel - Gent.
Auteurs :  Schlusmans, Frieda
Datum  : 1981

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Hoeve in classicistische stijl [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/23114 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Beiaardklanken en biggengeschreeuw

Aldous Huxley.

Hij durfde ooit te schrijven over ons, Truienaren: Sommigen maken laken, sommigen suiker. Enkelen hebben cultuur, de rest helemaal niet!
Als bewijs van het tegendeel hangt aan een gevel op de Grote Markt sinds 1968 zijn naam in bronzen letters: Aldous Huxley.

Een aardige Belgische.

Huxley was een telg uit een Brits geslacht van beroemde en bijzonder knappe koppen. Hij studeerde letterkunde in Eton en Oxford. Op een feestje met Kerst 1915 in Engeland viel hem de frèle Maria Nijs op, een Belgische oorlogsvluchtelinge met grote, groenblauwe ogen. Ik heb tenslotte ook een aardige Belgische ontdekt, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, meende de slungelachtige, bijziende romanschrijver. Maria’s vader was een Kortrijkse textielbaron, maar moeder Marguerite Baltus stamde uit Sint-Truiden. De rijke koopmansfamilie Baltus woonde in het huis In de Roos op de Grote Markt. Van het een kwam het ander en na de Grote Oorlog trouwde Aldous met Maria. Rond die tijd verbleef de Brit bij oom Baltus in Sint-Truiden.

De inspiratie voor zijn novelle Uncle Spencer uit 1924 deed hij toen op. Het verzonnen Longres uit de novelle is Sint-Truiden, afgebeeld als zedig provinciestadje met een aardige burgerij. Ons interesseren natuurlijk de herkenningspunten : de onontkoombare beiaarddeuntjes, het stille begijnhof, het stadhuis in zachtgele pleister, de kermisattracties met de Dikke Madam die haar gezicht kon wassen met haar tiekes… De diervriendelijke Duitse bezetter beboette iedereen die nog varkens aan oren en staart over de zaterdagmarkt sleurde. Geen enkele verordening zat de boeren meer dwars dan deze.

Een citaat in de originele taal, waarin Huxley beschrijft hoe de Truienaren weerwraak namen op de arme biggen na het vertrek van de Duitsers eind november 1918: The first Saturday after the departure of the German troops was a bad morning fort he pigs. To carry a pig by the tail was an outward and visible symbol of revovered liberty; and the squeals of the porkers mingled with the cheers of the population and the trills and clashing harmonies of the bells awakened by the carilloneur from their four years’ silence. By ten o’clock the market was over. 

Het Minderbroedersplein heette 'varkensmarkt' in de volksmond


Globetrotter Huxley werd in 1932 wereldberoemd door zijn bittere toekomstroman Brave New World en in 1954 met The Doors of Perception, een verslag van zijn experimenten met de druk mescaline. Maria stierf in 1955 en Aldous in 1963 te Los Angeles, net op de dag waarop president Kennedy werd vermoord.



Huxley-vorser
Leraar Roger Collart (+1996) was wel de hardnekkigste Huxley-vorser in onze stad. Zijn vaak gevraagde vertaling van Uncle Spencer wacht nog altijd op een uitgever! Ook Louis Sterken, Guido Wulms, Frank Decat, Danny Gennez en Jean-Pierre Rondas schreven over Aldous in Sint-Truiden. Huxley houdt de aandacht levend: in Munster (D.) is een heus studiecentrum gehuisvest. De Antwerpse sensatiejournalist en latere crimi-auteur Stan Lauryssens bracht een boek uit over Maria Nijs en haar stormachtige liefdesleven.