Abt Rodulfus, kroniekschrijver, had iets met de Joden...
Verder zijn er ook de tijdelijke verbanning van Antwerpse Joden naar Limburgse dorpen in 1941 en de ontsnapping uit het Jodentransport XX in april 1943, op de spoorlijn Tienen-Tongeren. Sommige gekwetsten kwam in de kliniek van Sint-Truiden terecht. In het Limburgse VNV-blad ‘De Toekomst’ werd smalend geschreven over de pakjes die ze van het plaatselijke Rode Kruis kregen.
Diverse Truienaren werden onderscheiden voor hun hulp aan ondergedoken Joodse kinderen, zoals priesters Celis en Engelbosch en de kasteelbewoners in Duras .

Egon Suntup , een Joods ingenieur was de ‘brains’ achter het internationaal vermaarde ‘lampkesfabriek ’ in de Vissegatstraat. Hij werd opgepakt, werd afgevoerd via de Dossinkazerne in Mechelen en kwam in een Duits concentratie- en uitroeiingskamp terecht. Hij overleefde de oorlog niet. .

De stadsarchivaris is momenteel met straatnamenstudie bezig maar de Jodenstraat wordt toch al vermeld in 1920.
In de schepenzaal van het 18de-eeuwse stadhuis op de Grote Markt ontvangt het stadsbestuur nu voorname gasten en overheden om beleid te onderhandelen, en akten officieel te ondertekenen. Voor 1800 zetelden hier de schepenen van de beide heren, maar dan werkelijk als rechters in burgerlijke en criminele zaken. Een berucht proces was dat tegen de brandstichters in 1784, Suske de Poup, 't Voorvelleke en hun medeplichtigen.
In dit lokaal hangen zeven ovale stucmedaillons met daarin grisailles op doek. Het trompe l'oeuil van deze grijze schilderijtjes geeft een 3D-effect en was minder duur dan echt modelleerwerk. De onderwerpen moesten de geleerdheid van de zittende heren van deze rechtbank benadrukken. De geest van Verlichting met rede en wetenschap is hier duidelijk aanwezig. De hoe bezoekers van andere steden in de 18de eeuw zullen ogen tekort gehad hebben om dit allemaal te ontcijferen en bewonderen. Dit is duidelijk een pronkzaaltje van de assertieve stad Sint-Truiden.
De tafereeltjes tonen mollige gevleugelde jongetjes of 'putti' die druk in de weer zijn met kunst en wetenschap: astronomie, architectuur, muziek, alchemie, beeldhouwkunst, handel-rekenkunst en schilderkunst. Niet toevallig signeerde Diestenaar Pieter-Jan De Craen dit laatste tafereeltje met DE CRAEN F(ecit) ! Hij verdiende drie kronen per tafereel met deze opdracht.

Astronomie: drie putti zijn druk doende met hun observaties. In een leeg decor hanteert een jongetje een zeekijker, gericht naar de hemel. Op de voorgrond bestudeert een staande putto met loep het armillarium op voet. Vooraan liggen nog een telescoop, een passer en een winkelhaak. De zittende putto wijst een plek aan op een wereldbol op voet.
Alchemie: in een interieur met wandrekken vol rokende kolven, destilleertoestel en vaatjes zijn drie putti aan het werk. Vooraan een rieten bloemenmandje en achteraan een haard. Eén jongetje, zittend op een kussen in een stoel met armleuningen, beoordeelt de inhoud van een glazen kolf, terwijl een destilleertoestel met stookdeurtje overloopt naar een kolf met handvatten. Zijn helper stampt in een vijzel op sokkel producten fijn en het derde figuurtje brengt een kom bij. De strik van het ophanglint is hier rijker dan bij de andere medaillons en gedecoreerd met een bloempjesrank.