Een heilig boek om te koesteren. De Sikhs in Sint-Truiden

Een heilig boek om te koesteren. De Sikhs in Sint-Truiden.

De fruitteelt lokte sinds de jaren 1980 een vervolgde groep Indiërs naar onze stad: de Sikhs. Intussen groeide hun gemeenschap sterk. De vrouwen heten Kaur, de mannen Singh. De Sikhs zijn gekend als harde werkers en dynamische ondernemers, vooral in de fruitteelt en de handcarwash.


Sinds december 1998 is in de voormalige kazernegebouwen in Bevingen een onthaalcentrum voor vluchtelingen uitgebaat door FEDASIL voor gemiddeld een 300-tal personen. Daarnaast is het aantal vreemdelingen in Sint-Truiden verdeeld over tientallen nationaliteiten met vooral Nederlanders en Marokkanen. 


De Sikhs vormen een eigen, opvallende gemeenschap door hun kleurrijke klederdracht met tulbanden. In hun tempel wordt het heilig boek gekoesterd. De groep mannelijke vluchtelingen werd omstreeks 2000 aangevuld met vrouwenmigratie. 

Onderschrift bij deze foto

Stadsgenote Sara Cosemans bestudeerde het fenomeen. In de deelgemeente Halmaal is een tempel gevestigd en ook langs de Diestersteenweg bij de spoorwegbrug is een nieuwbouw ontmoetingscentrum in opbouw. Hun krijgshaftige aard en de gewoonte om een dolk te dragen leidde al eens tot gevechten tussen diverse facties.


Sara COSEMANS, Meneer Singh en mevrouw Kaur in België : migratie, gender en integratie in de sikh-gemeenschap, Leuven: ACCO, 2012.


ONTDEKKING VAN DE DAG

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes aan onze gevels

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes

Priester Fernand Mariën, eerst onderpastoor in Jette en later kloosterdirecteur en godsdienstleraar bij de Ursulinen in Tildonk, startte in 1956 een nationale actie ‘Regnum Mariae’. Op zowat alle huisgevels verschenen houten kapelletjes met daarin een Italiaans plaasteren beeldje van de Madonna. De distributie kaderde in een Mariaal offensief van twaalf weken in de parochie met een propagandadag en een “koninginnedag” waarbij iedereen zijn zelfbouwkapelletje kon afhalen. Voor het vensterglas moest je zelf zorgen, want in principe was het kleinood gratis. Giften werden in dank aanvaard. Bij het overlijden van de initiatiefnemer in 1978 zouden er een kwart miljoen gevelkapelletjes verspreid zijn.

Actie-affiche

In de loop van de actiejaren veranderde het kapelmodel. Kenmerkend bleven de Maria-M getopt met kruisje en het gekroonde M-monogram dat verwees naar het Rijk van Maria. In de laatste fase waren de gevelkapelletjes actueel gestroomlijnd en in kunststof uitgevoerd. De honderden houten exemplaren in Sint-Truiden hebben de tand des tijds meestal niet overleefd. Ze worden zeldzaam.


Gevel school zusters Sint-Vincentius-a-Paulo te Zepperen. Afgebroken. 


Lees: Roger DE BROECK, Gevelkapelletjes in Vlaanderen, in Ons Heem, 55, 2001, nr. 2, p. 196-219: Henri VANNOPPEN, in Kapellen in Vlaanderen, Brussel: FARO, 2002.