In Kortenbos was het vroeger niet pluis. Het bosrijke snijpunt van enkele gemeenten en het eenzame kruispunt van de wegen Sint-Truiden naar Hasselt en Zepperen naar Kozen trok overvallers aan. De struikrovers van de Nachtegaal lieten zich niet afschrikken door de nabije Galgenberg. Eigenares en weduwe Van Oeteren vroeg dan maar raad aan de Minderbroeders in Sint-Truiden. De beruchte plek werd geheiligd door een simpel aarden Mariabeeldje in een eik. De witheren van Averbode deden er later een bedevaartskerk oprijzen. Die kreeg in 1936 zelfs de eretitel ‘basiliek’ en torent met zijn lantaarnspits en vier kleine torentjes hoog boven het gehucht uit.

Nu liggen er drie wegen kort bijeen: de oude steenweg naar Hasselt, de expressweg N… en de spoorlijn. De vele cafés voor pendelende lijnwerkers en bedevaarders sloten bijna allemaal hun deuren. Alleen de Rembrandt bij Mariëtte blijft nog. De autowijding , het voetbalspel van de groen-rode Basikiekjongens (°1944 en in 2000 gefusioneerd met Kozen), de actieve Heemkundige Kring (°1987) en de verkaveling Nachtegaal-Begaardenbos (°1990) brengen nog beweging in deze woonkern bij een wegkruising.

De basiliek is gelegen in een zone voor gemeenschapsvoorzieningen (gewestplan). In het globaal structuurplan ST wordt Kortenbos-Senselberg een recreatief-toeristisch gericht middelgroot dorpengeheel. Kortenbos is de groene poort van Sint-Truiden en het domein Nieuwenhoven een groen accent met vlotte en veilige wandel- en fietsverbindingen.
De ligging van de basiliek bij de steenweg Sint-Truiden-Hasselt die een gevaarlijke bocht maakt rond de kerk maakte een beveiligde oversteekplaats voor voetgangers noodzakelijk. Op dezelfde plek ook de kruising richting Zepperen met de spoorwegovergang Landen-Genk en de expressweg N80 Sint-Truiden-Hasselt en de weg naar Nieuwerkerken-Kozen. Verkaveling Nachtegaal 1990 (Begaardenbos)
Het ommuurde kerkhof is gesloten voor begraving. Hekwerk in gietijzer met funeraire symbolen van 1899 uit Herentals. Nieuw kerkhof tussen pastorie en parochiezaal.
De toren wordt aangestraald dmv spots en lamp op ladder in torenlantaarn. Beiaard Michiels Doornik 1954 met 48 klokjes, 15’ –wijsje. 4 luidklokken, waaronder twee uit 1950 van Michiels Doornik: Augustinus 2365 kg en Norbertus 828 kg.
Pastorie 1719 in slechte staat, om restauratie Stevens Hasselt. Jeugdlokalen.
Parochiezaal Sint-Norbertusheem naar de stichter van de zgn. witheren-kanunniken die de kerk van Kortenbos nog steeds bedienen.
Diverse wijk en straatkapellen OLV Rozenkrans Kluisbos (eig. KF). OLV Vrede Hasselstesteenweg, beide restauratie met premie KHE Provincie Limburg. Staakkapel OLV Nachtegaal. OLV Jeugd familie Smets Heide. OLV Linde, dikke eik Dries.
Klooster Zusters H.Hart van Berlaar, eigendom Dekenale Werken. Ook deze eigenaar voor parkeerterrein parochiezaal en vml. KAJ-lokaal.




De parochie wordt vermeld als Scortbosch (1267). Oorspronkelijk een bedevaartkerk, ontstaan rond een boomkapelletje, gebouwd door de abdij van Averbode, temidden onveilig bosgebied. Elisabeth van Oeteren had in 1636 pijpaarden beeldje gekregen van minderbroeder. Genezingen als wonderlijk erkend. Parochie in 1844. Eretitel basiliek in 1936. Onze-Lieve-Vrouw van Kortenbos Behoudenis der Kranken, ook patrones Provincie Limburg 1873. Federatie De Melver en momenteel Sint-Trudo. Een belangrijk deel van de parochie ligt op grondgebied van gemeente Alken en deels ook op grondgebied Kozen (gemeente Nieuwerkerken), Zepperen (vroegere enclave Brustem, nu gemeente Sint-Truiden).
Eerste steen in 1641 door kapitteldeken Damen van Sint-Truiden. Renaissance zaalkerk 1641-1648, architect minderbroeder Nicolaas Ray. Kruisbeukarmen uit 1655-1685. Klokkentoren 1665. Portaal 1779 met zijgebouwtjes 1925. Grote restauratie 1991-1995 architect Paul Stevens.
Interieur:
glasramenreeks in de middenbeuk met historische taferelen Bary-Crickx Jette 1928. Glasramen kruisbeuk Peene-Delodder Brugge 1928. Portretschilderijen van Witherenheiligen door Abraham van Diepenbeeck Antwerpen 1675. 18 votiefschilderijen. Eiken toegangsdeur met wapen abt Servaes Vaes op middenstijl.
Exterieur: mozaïektegels met 7 weeën van Maria.
Beelden: genadebeeld in pijpaarde 15de eeuw. H. Gerlachus (einde 17de eeuw), H. Ghislenus, H. Brigida (1692), H. Apollonia (1692).
Meubilair:
Renaissance en barok 17de eeuw, o.m. rijk gesculpteerde lambrisering met biechtstoelen ca. 1651 Antoon Baeyens Mechelen. Hoogbarok allegorisch hoogaltaar Peter Scheemaekers Antwerpen 1710 in marmer en gemarmerd hout met gecamoufleerde sacristiedeurtjes met blazoenen abt Vanersteghen en pastoor Eyben. Altaarschilderij toegeschreven aan Gaspar de Crayer met H. Norbertus die zieken ontvangt. Twee 17de-eeuwse portiekaltaren. Communiebank in rococo 1724. Preekstoel in rococo 18de eeuw. Westelijke biechtstoelen in reeks ca. 1780. Losse biechtstoelen 17de eeuw met blazoenen schenkers Vanden Bosch en Hertals. Troonaltaar 1898 (Peeters en Dehin). Kunstsmeedwerk in ijzer door Pierre Raddoux Sint-Truiden, ca. 1925. Onderscheidingstekens eretitel basiliek: conopeum en tintinnabulum.
Pijporgel: Clerinx Sint-Truiden 1867. Boven zuidelijk doksaal. Restauratie
Linkerdoksaal in uitbouw als depot kazuifels, met provinciale premie.
Bij CRKC uit depot gevraagd: beeld Christus op de Koude Steen en kandelaars.

De ‘Expositie’ in 1907 was hét supermoment voor Sint-Truiden. Sinds 1860 had het de eerste plaats in Limburg moeten afgeven aan Hasselt. Maar de provinciegouverneur kwam uit Sint-Truiden en een ambitieus team wilde hier de Luikse tentoonstelling van 1905 overdoen.

In 1907 volgde Sint-Truiden het Luikse voorbeeld van 1905 en hield een provinciale tentoonstelling op een lange strook van de braakterreinen bij het spoorwegstation tot en met het stadspark. Een brug leidde de bezoekers over de Diestersteenweg. De volkswijk De Hel had plaats gemaakt voor het ‘klein stadspark’. Bij de paviljoenen vielen vooral het Paleis de Mijnen en het bouwsel van de steenkoolmijnen van Dahlbush op. De steengroeven van de Ourthe lieten een gedenkzuil oprichten en de oude Parkschool herbergde veilig de tentoonstelling van Oude Kunst.
Een stadsgenoot, baron Henri de Pitteurs-Hiegaerts was sinds 1894 provinciegouverneur en in augustus 1901 werd in Limburg steenkool ontdekt, waar dezelfde familie belangen had. Dokterszoon en bankier Leon Debruyn nam het voortouw. Zijn zwager was notaris Nagels. Ook de ondernemers Baltus, koloniale waren, en Claes-Lekens, bouwpromotor, waren ambitieus. Het organisatiecomité bood een model arbeiderswoning aan het Bureel van Weldadigheid (OCMW), die nog steeds bestaat in de Spoorwegstraat.

Op 28 juli 1907 kon de breedgebaarde, al oudere koning Leopold II met zijn dochter prinses Clémentine vanop de tribune de trekpaarden van Clément Peten uit Velm bewonderen. Ook prins Albert bezocht de tentoonstelling. Op 22 december was het hoogfeest van de belle époque en van de durvende ondernemers in Sint-Truiden voorbij. Meer dan een half miljoen bezoekers en ‘speelreizigers’ – de toenmalige benaming voor toeristen - bezochten expo en stad. De bebouwing in de al geplande nieuwe stationswijk kon starten. Van de expo restte later enkel nog de prestigieuze Prins-Albertlaan en de Expositiestraat, in 1930 vervangen door ‘Astrid’straat. Een gedenksteen staat ingemetseld in een hekpaviljoen van het stadspark.
Van deze ‘wereldtentoonstelling’ voor de Truienaar bleven talrijke prentbriefkaarten en een pas in 1910 rijkelijk uitgegeven ‘Guldenboek’ bewaard. Uitzonderlijk ook persoonlijke toegangskaarten met portretfoto.
