De (of Le) Cocq, Huibrecht (Lambert Nicolas), drukker

Sint-Truiden 03.01.1829  Maria Catharina Aloysia Creten 

Zoon van schrijnwerker Willem Lecocq uit voorstad van Hasselt in Sint-Truiden en Maria Catharina Nicolaï.  

Bakkersgast . Journalist . Huwde met horlogemakersdochter en zus pastoor Creten. Boekdrukker, o.a. van werken van priester Creten zoals De Botti 1861, De Zot 1863, Twee- en vierspraek, 1863, Geld geeft geen geluk 1863, De groote kleine of de kleine groote 1863 en De schoenmaker 1863. Hoofdredacteur  het lokale weekblad De Hoop 1859. Uitgever van eigen blad Het Regt 1861-1874, en in 1879 van het aanvankelijk katholieke Het Regt, na zijn faillissement in 1876 of 1886 opgekocht door zijn concurrent, de conservatief katholieke De Gazette. Tiensesteenweg. Steenstraat. Als journalist naar Brussel 1887.

Lit.: BWNZL, p. 162; M. DE VROEDE, De Belgisch-Limburgse pers van 1830 tot 1860, Leuven, Parijs, 1963, p. 169-186; Fernand DUCHATEAU, Sint-Truiden in België, Drukwerk, in ST19DE, p. 20-21.


ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.