Genovevaprocessie Zepperen

Elk jaar op Kermiszondag, de Drievuldigheidszondag na Pinksteren, trekt de Genoveva- of Sacramentsprocessie uit in Zepperen. Hierbij brengen de Zepperenaren hulde aan hun patrones, de heilige Genoveva van Parijs, en zegenen de weiden en akkers.

De verering van de Heilige Genoveva kadert in de volksdevotie tot de zgn. Drie Gezusters, samen met Brustem en Rijkel. In de archivalia zitten getuigenissen over de processie uit het Ancien Regime. De Genovevaverering werd waarschijnlijk door een begaardenpriester van Zepperen naar Steenhuffel overgebracht, waardoor ook in Steenhuffel jaarlijk een Genovevaprocessie uitgaat.

In 2006 werd de processie in Zepperen vernieuwd met hulp van de Erfgoedcel Sint-Truiden en lag de nadruk op taferelen uit het leven van de heilige, in plaats van op Bijbelse scènes.


Foto A. Vaes

Bron: https://immaterieelerfgoed.be/nl/erfgoederen/genovevaprocessie-zepperen
Zie ook: www.zepperen.be/genovevaprocessie/


ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.