Runkelen
Dit laagste punt van Sint-Truiden is een echte waterhoek. Hier kan men het rioolwater van 50.000 inwoners gezuiverd in de Melsterbeek lozen. Een grote biogasballon steekt uit boven de Aquafin-vestiging. Sinds 1970 voedt een aangeboorde bron de forelvisvijvers Heidemeren, vroeger gewoon een moerassige beemd. Vlakbij ligt café en verenigingslokaal Den Haspel-Moonlight. In 2019 werd de parochiezaal volledig vervangen door een modern ontmoetingscentrum ‘Den Andries’, naar ontwerp van architectenbureau ESA en gebouwd door aannemer Schoofs van Hoepertingen.
Runkelen was een heerlijkheid in het graafschap Duras. Vermeld als Runcherium in 1134 toen de Luikse bisschop de gift door de graaf van Duras van de kerk aan de Parkabdij goedkeurde. De kapel van Runkelen viel onder parochie Wilderen tot 1806. Zelfstandige parochie sinds 1843.
De neoclassicistische éénbeukige kerk uit 1855-1957 is niet oost-west gericht. Eenvoudig kruis bekroont de rondboogomlijsting van de deur. Schoudervormige natuurstenen dekstenen bij de overgang van gevel naar toren. Kadert in een reeks midden-19de-eeuwse dorpskerken zoals Wilderen (schip). Mogelijk architect Denis Sint-Truiden of provinciaal architect Jaminé. In het interieur koorglasramen met eucharistische motieven pelikaan en lam gods, bij eeuwfeest 1955. Moderne glasramen onder pastoor Cornelius 1974 van opbrengst Vlaamse kermis (rest. firma uit Paderborn).
Beelden: H. Adreas en H. Cornelius paus. Madonna (ca. 1850)?
Meubilair: hardstenen gotische doopvont (ca. 1400), bekken in messing, 2de helft 19de eeuw). Neobarokke biechtstoel in eik (ca. 1850). Neogotische altaartafel is herbruikte kloosterlambrizering. Zijaltaar links.
Pijporgel: defect orgel achter in koor. Elektrisch orgel.
De pastorie uit tweede helft 19de eeuw is in 2015 geprivatiseerd door verkoop aan buur.
Andere kapellen in uithoeken: OLV Troost in Bos (rest. KF) en privékapel Cabergs bouwmaterialen.
