Het eerste Trudofeest
In de tweede helft van de negentiende eeuw was Sint-Truiden een stad in volle bloei. Dankzij de industriële revolutie in België floreerden ook hier de handel en nijverheid, en brachten de spoor- en steenwegen het land dichter bij elkaar. De 'belle époque' streek ook neer in Haspengouw. Net zoals elders in het land trachtte Sint-Truiden zich op de kaart zetten door haar ontstaan in de vroege middeleeuwen te benadrukken. De economische voorspoed zorgde alvast voor genoeg middelen om een meerdaags jubileum te organiseren. In 1893 zou het twaalfde eeuwfeest van het overlijden van Sint-Trudo aanbreken. Was dat niet de perfecte aanzet?
“En wij, zullen wij die eerbewijzing van ons voorgeslacht niet doen herleven, zullen wij aan deze dankbetuiging al de mogelijke pracht niet geven, opdat zij die der vorige eeuwen in grootschheid en heerlijkheid overtreffen? […] Zullen wij aan het nagelacht niet toonen, dat wij geene moeite gespaard hebben om de hulde van Sint-Truiden aan zijnen verheven stichter plechtig en grootsch, openbaar en algemeen te maken?”
BRON: Jubelfeesten ter eere van Sint-Trudo in 1893. Aan de Sint-Truienaren, Sint-Truiden, 1891, p. 12.
De verering van Sint-Trudo kon bovendien in de stad en het ommeland nog steeds op veel bijval rekenen. Op initiatief van deken Lenaerts werd een feestcomité samengesteld met de gegoeden van de stad, zoals burgemeester Clément Cartuyvels (1842-1921), schepen Willem De Jongh (1840-1906) en stadsarchitect Edmond Serrure. Het jubileumfeest zou tien dagen duren. Het programma werd gevuld met diverse misvieringen, bedevaarten en plechtigheden.
Pronkstuk van de festiviteiten was een optocht waaraan 45 groepen met praalwagens deelnamen onder muzikale begeleiding van de lokale harmonieën. De levensloop van Sint-Trudo werd er uitgebeeld. Hoofdrollen waren weggelegd voor naaste familieleden van het feestcomité. De aanschouwing van de relieken van Sint-Trudo, Sint-Eucherius en Christina Mirabilis vormden het hoogtepunt van de stoet. Daarachter schuifelden heel wat hoogwaardigheidsbekleders statig mee, met de aartsbisschop van Mechelen en de pauselijke nuntius op kop.
Gert GIELIS, Het zevende jaar. Processies in de regio Maas-Rijn, Herent, 2010, p. 80.
