Sint-Trudoscouts

Sint-Trudoscouts

Onderschrift bij deze foto

De Sint-Trudoscouts is de oudste jeugdbeweging in Sint-Truiden. In 1938 richtte René Groffi de Sint-Trudoscouts op die erkend werd door het verbond onder de groepsnaam XI-e Groep Limburg.

Onderschrift bij deze foto

De scouts bestond toen enkel uit een welpentak die elke week samen kwam in de kelders van het Berchmanshuis. De Sint-Trudoscouts bleven groeien en vonden na omzwervingen in de Tramstraat, het koetshuis van het Begijnhof, de Kaskesfabriek op de Luikersteenweg en de Vakschool, in 1951 een vaste plaats in de Parkstraat.

Daar vergaderden de scouts 18 jaar lang in een houten barak, tot op 15 november 1969 een stenen lokaal geopend werd. Dat lokaal doet vandaag nog steeds dienst voor de wekelijkse activiteiten van de scouts.

Onderschrift bij deze foto

De Sint-Trudoscouts is momenteel een groep jongensscouts voor jongeren vanaf 8 tot 18 jaar. De oudste groep - de JIN- en de leiding bestaat zowel uit jongens als meisjes en ook de leiding is gemengd. De allerkleinste jongens kunnen vanaf 6 jaar al naar de kapoenen bij de Sint-Kristinagidsen. 

Nadat er in 2008 naar aanleiding van het 70-jarig bestaan een eigen boek is uitgebracht over de geschiedenis van de scoutsgroep, met dank aan schrijver Kris Surinx, hebben ze in 2018 hun 80-jarig bestaan gevierd. 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes aan onze gevels

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes

Priester Fernand Mariën, eerst onderpastoor in Jette en later kloosterdirecteur en godsdienstleraar bij de Ursulinen in Tildonk, startte in 1956 een nationale actie ‘Regnum Mariae’. Op zowat alle huisgevels verschenen houten kapelletjes met daarin een Italiaans plaasteren beeldje van de Madonna. De distributie kaderde in een Mariaal offensief van twaalf weken in de parochie met een propagandadag en een “koninginnedag” waarbij iedereen zijn zelfbouwkapelletje kon afhalen. Voor het vensterglas moest je zelf zorgen, want in principe was het kleinood gratis. Giften werden in dank aanvaard. Bij het overlijden van de initiatiefnemer in 1978 zouden er een kwart miljoen gevelkapelletjes verspreid zijn.

Actie-affiche

In de loop van de actiejaren veranderde het kapelmodel. Kenmerkend bleven de Maria-M getopt met kruisje en het gekroonde M-monogram dat verwees naar het Rijk van Maria. In de laatste fase waren de gevelkapelletjes actueel gestroomlijnd en in kunststof uitgevoerd. De honderden houten exemplaren in Sint-Truiden hebben de tand des tijds meestal niet overleefd. Ze worden zeldzaam.


Gevel school zusters Sint-Vincentius-a-Paulo te Zepperen. Afgebroken. 


Lees: Roger DE BROECK, Gevelkapelletjes in Vlaanderen, in Ons Heem, 55, 2001, nr. 2, p. 196-219: Henri VANNOPPEN, in Kapellen in Vlaanderen, Brussel: FARO, 2002.