Het Belfort van Sint-Truiden is een historische belforttoren, die oorspronkelijk deel uitmaakte van de lakenhal. Tegenwoordig is het belfort onderdeel van het stadhuis van Sint-Truiden, dat in de 18e eeuw om de lakenhal heen gebouwd werd. Het onderste deel van het belfort dateert uit de 13e eeuw, de rest uit 1608. In 2005 werd het belfort van Sint-Truiden op de werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst als onderdeel van de groepsinschrijving van 56 belforten in België en Frankrijk.
De hallen uit 1366 vormen thans een deel van de benedenverdieping van het stadhuis, waarvan de gevels in 1754-55 vernieuwd werden door de Luikse architect Etienne Fayen. De 18e-eeuwse vertrekken op de verdieping zijn rijk gedecoreerd met stucwerk. De reliëfs in de vestibule van 1788 zijn gesigneerd door André Vivroux uit Luik. De allegorieën op de schoorsteenmantel van de raadzaal-trouwzaal zijn olieverfschilderingen van de Maastrichts-Luikse schilder Jean-Baptiste Coclers. Op de kroonlijst staan de wapens afgebeeld van de elf historische ambachten van Sint-Truiden.
Hoelbeek 10.02.1833 – Sint-Truiden 11.06.1913
Zoon van Pierre en Cornélie Vranken. Neefje van priester François Boelen , collegeleraar Sint-Truiden (Hoelbeek 1809- Sint-Truiden 1879). Kapelaan begijnhofkerk , pastoor Schurhoven .
Baanbreker Vlaamse beweging in Sint-Truiden. Eerste voorzitter Davidsfondsafdeling 1885-1911. Promotor van Scherpenheuvelbedevaart. Oprichter van anti-vloekbond , in 1911 Bond Heilig Hart . Huldiging door Davidsfondsleden 18 december 1910 bij 25 jaar afdeling.