Demarneffe, Abdon (Joseph Maximilien Alexandre Oscar), burgemeester

Sint-Truiden 17.11.1906 Sint-Truiden 20.02.1992 , ongehuwd 

Zoon van nijveraar en melkerijdirecteur François Joseph en Marie Odile Bormans van Aalst.  

Lic. handels- en financiële wetenschappen. Nijveraar o.a. commissaris drukkerij-boekhandel nv. Collee Tongeren ca. 1932. Katholiek provincieraadslid 1936-1938 en 1946-1949. 

Gedeputeerde 1946-1949. Lid C.O.O. Katholiek gemeenteraadslid  1939-1976 en 1982-1984 met lijst Nieuw. Schepen  van financiën 1939. Arrestatie door Duitse bezetter 1 februari 1944, gevangenissen en kampen Antwerpen, Sint-Gillis, Huy, Vucht, Sachsenhausen, Neuengamme, Bremen en Sandbostel. Bevrijd door Engelsen 29 april 1945. Reserve-officier. Senator 1949. Burgemeester  Sint-Truiden 1970-1974, katholiek. Stichtend voorzitter Sint-Truidense Fruitfederatie . Luikersteenweg. Prins Albertlaan.

Info: HIP archief.
Lit.: Albert DOUCET, Even praten… “Ten huize van” onze Burgemeester, Senator A. de Marneffe, in Hier en nu Sint-Truiden, nr. 13, 1971, p. 5-9, BOFFIN2, p. 225-226.


ONTDEKKING VAN DE DAG

Een weerwolf in Melveren

Een weerwolf in Melveren

In Melveren , een gehucht van Sint-Truiden, woonde een zekere X. Op zekere dag ging X met zijn vriendin naar de kermis in Kortenbos. Deze man had echter een pact gesloten met de duivel, wat betekende dat hij regelmatig enkele uren als weerwolf moest rondlopen. Omdat X op de kermis plots voelde dat dat moment was aangebroken, zei hij tegen zijn vriendin: "Als je een hond zou tegenkomen, gooi dan deze zakdoek naar zijn muil. Op die manier zal het beest je geen kwaad doen." 

Omdat een weerwolf geen kruis kan oversteken, moet hij de draadjes van de zakdoek één voor één uitrafelen vooraleer hij verder kan. 

Het meisje antwoordde: "Neen, blijf maar bij mij!", waarop haar vriend: "Neen, ik moet dringend even een boodschap doen." 

Toen X weg was, kwam er een lelijke zwarte hond naar het meisje toe. Ze deed onmiddellijk wat haar vriend had gezegd, waarop de hond de zakdoek in stukken scheurde. Een kwartier later kwam X terug. Zijn vriendin vertelde hem dat ze doodsangsten had uitgestaan terwijl hij weg was. Wat verderop ging het tweetal iets drinken in een café. Het meisje bekeek haar vriend eens goed, en riep geschokt: "Jij smeerlap, je bent het zelf geweest, want de vezels van de zakdoek hangen nog tussen je tanden!" 

X zei dat ze het zich maar inbeeldde, maar het meisje wilde hem toch nooit meer zien.


Opgetekend door F. Beckers in 1947.
Bron: volksverhalenbank.be