Hallentoren

Hallentoren

De hallentoren werd, samen met de hal, opgetrokken in 1366. In 1606 waaide de eerste toren om en werd hij vervangen door het huidige bouwwerk. De onderste twee geledingen, samen 17 meter hoog, bleven evenwel overeind maar werden later ingesloten door het stadhuis. Van dit oorspronkelijk bouwwerk kan je restanten zien in de hallen. De hallentoren, 46 m hoog, is een mooi voorbeeld van Maasstijl, die gebruik maakt van bakstenen en natuursteen voor speklagen, hoekkettingen en vensteromlijstingen. In de onderste geleding bevindt zich in een centrale rondboognis een Madonna met kind, een kopie van het oorspronkelijke 16de-eeuwse houten beeld, dat in het stadhuis is ondergebracht. De tweede geleding, waarin een paneel met wapenschild staat, wordt bekroond door een kalkstenen fronton met schelpmotief. De vierde geleding bevat een aantal wapenschilden. Boven op de achtkantige lantaarn­spits, waarin de gerestaureerde beiaard met 50 klokken is ondergebracht, staat een peervormige spits.

Voor de hallentoren bevindt zich, op een arduinen voetstuk, het 14de-eeuwse perron met een smeedijzeren tweekoppige adelaar. Dit symbool van de stedelijke vrijheden is een werk van Pierre Radoux.

 

Links hallentoren en rechts OLV-toren

 

Perron

Detail hallentoren

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Coenegrachts, Herman, aalmoezenier

Millen 28.10.1823  - Morelia (Mex.) 06.11.1865  

Molenaarszoon Wintershoven. Priester 1851, jongere broer van pastoor Hendrik Coenegrachts van Wilderen-Duras. Kapelaan hoofdkerk en eerste rector van Sint-Marten 1855, woonde op het huidige Sint-Maartenplein  tegen het vroegere kerkhof. Leraar middelbare school. Geesteszorg voor soldaten van nabijgelegen kazerne. 

Werd na tussenkomst van Mgr. De Ram, rector Leuven, aalmoezenier van Belgisch expeditiekorps als steun voor Maximiliaan, keizer van Mexico en schoonzoon van Leopold I in 1864. Scheepsreis met ‘Tampico’ van Saint-Nazaire naar Vera Cruz jaarwisseling 1864-1865 met het derde detachement. Nederlaag in Tacambaro 1865. 

Richtte met enkele geneesheren militair hospitaal op in Morelia. Bij tyfusepidemie zelf bezweken in huis van notabele. Wegens verdiensten uitzonderlijk begraven in koor van Sint-Antoniuskapel nabij OLV-kerk van Morelia. Kelk geschonken door parochianen van Sint-Marten in 1864 werd in 1866 terugbezorgd aan de Sint-Maartenkerk  ST


Morelia (Mex.), kathedraal


Info: Danny Gennez, Jan Vanaudenaerde, Albert Daerden en Ludo Melard.
Lit.: G.A. ADRIAENS, Biographie de M. Herman Coenegrachts, aumônier des Belges au Mexique, Brussel: de Cock, 1870, uit: LOISEAU; J. MUYLDERMANS, Een Limburgsch legeraalmoezenier, Herman Coenegrachts, in Limburg, 9, 1927-1928, p. 27-31; Albert DUCHESNE, L’expédition des volontaires belges au Mexique 1864-1867, (Bijdragen Centrum voor Militaire Geschiedenis, 3), Brussel, 1967-1968, p. 53, 209, 220, 225 en 434; Achille THIJS, Historie rond een oude kelk uit de St.-Maartenkerk te St.-Truiden, in HBVL, 19/20.08.1972; Monique LEFEBVRE, Het Belgische Vrijwilligerskorps in Mexico 1864-1867, in Tijdschrift van het Museum van het kamp van Beverlo, 31, april-mei-juni 2003, p. 12-16; BEKTRUI, 1, 2004, p. 1; Jos VERHEYDEN, Aalmoezenier Herman Coenegrachts. Een bekende Truienaar, in BINK, 8, 3de kwartaal 2005, p. 14-16; Laurent COENEGRACHTS en Ludo MELARD, E.H. Coenegrachts, priester van het bisdom Luik, legeraamoezenier (1823-1865), in GOGRI-tijdschrift, jg. 9, extra nr., november 2012, p. 17-20.