Door een akte van 19 april 1589 bestemde de Luikse bisschop het oude Begaardenklooster, waar dan nog maar één kloosterling verbleef, voor de inrichting van een klein seminarie. Hiervoor werd ook het aanpalende huis met schuur De Waterhond aangekocht. De naam verwijst naar de originele loop van de Cicindria op die plaats. Door het Franse bestuur werd het seminarie opgeheven en vond de école moyenne of het stadscollege onderdak in het gebouwencomplex. Dat stadscollege werd koninklijk tijdens het bestuur van Willem I, en aangenomen door een overeenkomst tussen het stadsbestuur en de Luikse bisschop in 1850. In 1871 werd de schuur omgebouwd tot collegekapel. In 1910 verhuisde het aangenomen college naar Stenaertberg, de gebouwen in de Breendonkstraat waren nadien muziek-school, vredegerecht en tekenschool. Het gebouw mooi gerenoveerd en herbestemd als architectenkantoor.

In de Breendonkstraat in Sint-Truiden staat Kapel De Waterhond, een historisch monument met een opmerkelijke en bewogen geschiedenis. Wat ooit begon als een 16e-eeuwse schuur of landbouwgebouw, transformeerde door de eeuwen heen tot een kapel, vredegerecht, muziek- en tekenacademie en raakte uiteindelijk decennialang in verval.
Vandaag de dag kent het gebouw een spectaculair nieuw leven dankzij een unieke architecturale herbestemming.
De geschiedenis van het pand is doordrenkt met verandering:
16e – 17e eeuw: Oorspronkelijk gebouwd als traditioneel breedhuis en landbouwschuur die behoorde tot het seminarie van het voormalige begardenklooster.
1872: Aanbouw van een bakstenen koor, waarna het gebouw officieel dienst ging doen als kapel.
20e eeuw: Na het verlies van de religieuze functie werd het gebouw gebruikt als vredegerecht en als stedelijke muziek- en tekenacademie.
Verval & Bescherming: Na zo'n 50 jaar leegstand en verwaarlozing werd de kapel in 1997 officieel beschermd als monument.
Een Meesterwerk van Moderne Architectuur
In 2016 transformeerde architectenbureau Klaarchitectuur de verwaarloosde kapel tot een indrukwekkende kantoorruimte.
Gestapelde Dozen: In het historische, ongewijzigde volume van de kapel werden vier witte kantoor-units op elkaar gestapeld. Deze structuren staan volledig los van de oude muren om het originele monument intact te laten.
Contrast Oud en Nieuw: De door de tijd aangetaste ruwe bakstenen muren, de historische boogramen en het oude houten gewelf vormen een prachtig contrast met de strakke, minimalistische kantoorblokken.
Open & Toegankelijk: Waar het koor ooit stond, bevindt zich nu een subtiel ontworpen keukenblok dat knipoogt naar het voormalige altaar.
Hakselmachine of toestel met een manueel aandrijfmechanisme voor het snijden van stro, gras of maïsgroen. Het grote vliegwiel bezorgde voldoende momentum om de spierkracht maximaal te kunnen gebruiken.
Het te versnijden gewas werd in de aanvoergoot gelegd en kwam tussen twee getande rollen terecht. Hierdoor werd het naar het mes toe gedreven. Dat mes werd aangedreven door het grote vliegwiel in gietijzer met hengsel.
Uit de landbouwcollectie voormalige Hoevemuseum Sint-Truiden, met ST/86.238 als oud inventarisnummer.

Het toestel is vervaardigd of geleverd door Sneyers-Lafosse en had Jozef Tilkens als vorige eigenaar, die het aan het Stedelijk Hoevemuseum schonk.
Sneyers, (Jan Trudo) August was een gekend nijveraar in het stadscentrum. Sint-Truiden 03.08.1866 – Sint-Truiden 12.12.1923, x Justine Lafosse. Opvolger Lafosse-Charlier. Metaalwaren Engels, Frans, Duits en inlands, kachels, lantarens, bietwortelsnijders, fornuizen, huishoudartikels, ijzeren bedden, tuinmeubelen, gereedschappen, glas, porcelein, kristal. Weeldeartikels. IJzer, staal, balken. Depot van zink van Nouvelle Montagne. Hoogbrugstraat +-1928. Weduwe A. Sneyers-Lafosse +-1929. Weduwe A. Sneyers-Lafosse Hoogbrugstraat (ijzerwaren, huishoud), Grote Markt ('weelde'), Beekstraat (staal, zink) +-1933. Afdeling aardewerk op Grote Markt. In 1912: overname handel in koorden en zakken van koordendraaier Louis Lafosse Hoogbrugstraat door ijzerhandel August Sneyers-Lafosse. De firma leverde ook landbouwmachines.