Deze wandeling bevindt zich op de stadswal waar van in de middeleeuwen een robuuste muur was gebouwd. Bovenaan, naast het kapucijnenklooster, was er de versterking Vilpeerdt en onderaan het Vissegat, met tussenin nog het Neigemenneke. Dit gedeelte van de stadsvesting bleef gespaard van het opblazen en slopen op bevel van Lodewijk XIV in 1675. Binnenin deze stadsmuur was vanaf 1537 onderaan het klooster van de grauwzusters, die voor zieke vrouwen en kinderen zorgden, en bovenaan vanaf 1618 het klooster van de kapucijnen die, samen met de cellenbroeders in de Schepen Dejonghstraat, de mannelijke zieken verzorgden. Van 17 januari tot 13 mei 1820 werd op dit gedeelte van de vroegere stadsvesting de resten van de muur gesloopt en de wal geëgaliseerd en met bomen beplant.

Verongelukte vorsten herdacht
De Zweedse prinses Astrid (°1909) werd in 1929 gemalin van onze Belgische vorst Leopold III. Ze verloor het leven bij een auto-ongeval in Zwitserland op 29 augustus 1935. De gemeenteraad hernoemde de Tentoonstellingsstraat al eind september in ‘Koningin Astridstraat’. In november 1937 organiseerde een comité van de Nationale Strijdersbond in het stadhuis een tentoonstelling van zandtapijt met de overleden Astrid op haar praalbed, om fondsen te werven voor een gedenkteken. Dat werd in de vorm van een postuum staatsieportret aangeboden aan het stadsbestuur tijdens de augustuskermis van 1939. Door de mobilisatie en de opeisingen ging deze plechtigheid met tentoonstelling verloren in het oorlogsnieuws.
De vermaarde Hasseltse portretschilder Jos Damien en zijn leerlinge-assistente Anne Rutten signeerden het schilderij.
Koningin Astrid wordt levensgroot en ten voeten uit afgebeeld in een paleisdecor en houdt een waaier van struisvogelveren vast. Ze draagt een witte galajurk met korte sleep en nonchalant gedragen losse mouwen. Oorhangers, armband en hanger met kruis tonen een groene smaragdkleur. De stralende vorstin draagt het zogenaamde ‘Diadeem der negen provinciën’. Dit kleinood, een verlovingscadeau van de Belgische bevolking uit februari 1925, bestaat uit een band met Griekse meandermotieven en werd door juwelier Van Bever vervaardigd. In de later herwerkte versie met ruiten zijn de elf briljanten ingewerkt als symbool van de toen negen provincies, plus België met vorstenhuis, plus Belgisch Congo.

In 1934 was in de inkomhal van het stadhuis al een gedenkteken opgericht voor vorst Albert I, na zijn tragisch klimongeval.