de Pitteurs Hiegaerts, baron Henri (Theodore Jules), gouverneur

Sint-Truiden 27.01.1834  Brussel 29.12.1917  1855 nicht barones Sophie de Pitteurs-Hiégaerts van Ordingen 

1879 barones Eulalie Snoy 

Zoon van interim-gouverneur 1830 Antoine Joseph Théodore en broer van Edmond, ambassadeur in Sint-Petersburg. Neefje en schoonzoon van Charles van Ordingen.  

Studeerde rechten te Brussel 1855. Kasteelheer Speelhof. Enige zoon Théodore stierf als 10-jarige in 1869 bij val van paardje. Hertrouwd met dochter van baron Philippe Snoy, burgemeester Melsbroek. Provincieraadslid 1864-1874 en –secretaris 1869-1873. Baron 1871. Katholiek volksvertegenwoordiger 1874-1894, als opvolger van de Theux de Meylandt, zelf opgevolgd door Clément Cartuyvels. Voorzitter naturalisatiecommissie 1889-1894. Verkiesbaar voor de Senaat. Gemeenteraadslid  1878-1894. Provinciegouverneur  1894-1917. 

Steenkoolontdekking 1901 in Limburgse Kempen, verkeerswegen, huisvesting, landbouwvernieuwing en technisch onderwijs. Bestuurslid Algemene Raad van de Spaar- en Lijfrentekas 1878-1917. Erevoorzitter Beroeps- en huishoudschool Sint-Truiden 1900-1901. Groep rond Henri kreeg in 1906 samen met groep van Coppée, Orban en Warocqué de mijnconcessie Genk-Zutendaal.

Portretschilderij door Monteyne, 1907.

Publ.: Provincieraad van Limburg. Gewone zittijd van 1914. Openingsrede uitgesproken door den heer Baron de Pitteurs Hiegaerts, gouverneur van Limburg, in zitting van 1n juli 1914, Hasselt: Jules Ceysens, 1914
Lit.: Simon VANDEVELDE, in De gouverneurs in de beide Limburgen 1815-1989, (Werken uitgegeven door Limburgs geschied- en oudheidkundig genootschap te Maastricht, 11), Maastricht, 1989, p. 252-263; Luc MINTEN, Ludo RASKIN, Bert VAN DOORSLAER e.a., Een eeuw steenkool in Limburg, Tielt, 1992, p. 39; DE PAEPE, p. 201; EPNB, 1998, p. 326.


ONTDEKKING VAN DE DAG

De Melsterbeek vloeit richting Schelde

In het bekken van de Melsterbeek volgen de beken eerst zuid-noord het dalend reliëf van ca. 100 naar 35 meter boven zeespiegel. Net noordelijk van het stadscentrum van Sint-Truiden buigt de Melsterbeek zelf naar het noordwesten en ontvangt de Cicindria in Melveren en de Molenbeek in Runkelen. Ze loopt dan een tijdje zij-aan-zij met de Gete en vloeit samen bij Donk. Via Demer, Dijle en Rupel gaat het richting Schelde. 

De (herlegde) Melsterbeek bij Ordingen


De naam ‘Melster’ komt waarschijnlijk van het woord malter of mout, maar in de lokale volksmond is het gewoon ‘molenbeek’ als grootste waterloop. Ze ontspringt in Heiselt bij Jeuk, vlakbij de taalgrens. Ze is 33 kilometer lang. Waterlopen schuren beekvalleien uit en de kleilagen onder de ijstijdleem in Vochtig Haspengouw doen talrijke bronnetjes dagzomen. Langs de oevers van de Melsterbeek groeide een ketting van dorpen met omgrachte kastelen en zelfs abdijen in Nonnemielen en Terbeek. Haar stroomkracht deed graanwatermolens draaien. In Sint-Truiden zijn dat de dorpen Aalst, Brustem, Ordingen, Zepperen, Melveren, Metsteren en Runkelen.

Modern bekenbeheer bij Ordingen door Land&Water

De beken kennen in deze streek een vrij hoog verval met piekdebieten. Voor de waterbeheersing waren wachtbekkens nodig, o.m. voor de Melsterbeek in Aalst, Ordingen en Bernissem. De natte gronden in de beekvalleien waren in de 19de-20ste eeuw met waterzuchtige Canadapopulieren beplant, nuttig voor klompen, minder duurzaam timmerwerk en kisthout. 

Wachtbekken 'De Wiel' in Aalst-bij-Sint-Truiden


Tussen Sint-Truiden en Zepperen werd in 1879 een stevige bakstenen brug geslagen. Enkel de sluitsteen bleef bewaard 'COART B(ourgemestre) ZEPPEREN 1876'


Een vistelling in 2012 bij Metsteren leverde volgende soorten op: driedoorn stekelbaars, tiendoorn, riviergrondel, bermpje en blauwband. De molenwatervallen zijn wel een drempel voor hun migratie voor paai, rust en voedselgaring, onderzoek Stef Cools.


Lees: Pierre DIRIKEN, ‘Water in Haspengouw’, (Geogidsen), Sint-Truiden: De Blauwe Vogel, 1985; ID., ‘Het Haspengouws landschap in evolutie’, (Haspengouwse monografieën, 2), Kortessem: Georeto, 2013. \nKijk: http://www.land-en-water.be. Wateringen van Sint-Truiden.\n

De intussen verdwenen watermolen bij het kasteel van Ordingen. De wapensteen met commandeurswapen uit 1740 in de gevel werd ingemetseld in het kasteel