Jan-Hendrik Bormanspad
Jan Hendrik Bormans werd op 17.11.1801 in Sint-Truiden geboren als zoon van tabakshandelaar en gemeenteonderwijzer Willem uit Gingelom en Marie Françoise Vandevelde. Hij was leerling aan het College in Sint-Truiden en studeerde vervolgens klassieke talen in Luik. Als docent en principaal van het College Sint-Truiden (1825-1834) toonde hij zich bekommerd om het moedertaalonderricht, werd rector van het College Hasselt (1834-1835) en hoogleraar Nederlandse en later Griekse letteren aan de Rijksuniversiteit Gent 1835-1837. Door contact met Gentse flaminganten groeide de interesse voor het Middelnederlands. Hij werd vervolgens hoogleraar klassieke talen aan de Rijksuniversiteit Luik 1837-1865, vanaf 1851 ook Nederlands. Lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten in 1847. Lid van de Spellingscommissie en promotor eenmaking van de Noord- en Zuid-Nederlandse spelling. Lid van de Commission permanente chargée de la publication des anciens monuments de la littérature flamande 1848. Ruim 63 boeken en bijdragen over Latijnse taal en letterkunde, Oudfranse literatuur en Middelnederlandse letteren. In 1850 publiceerde hij Het leven van Sint-Christina de Wonderbare en in 1857 Het leven van Sint-Lutgard. In 1857 kondigde hij ook de ontdekking van de Sint-Servatiuslegende van Hendrik van Veldeke aan. Hij overleed te Luik op 03.06.1878.
Hij was gehuwd met Maria Esselen en vader van geschiedkundige Stanislas Bormans.
Wie was wie in Sint-Truiden
Hoelbeek 10.02.1833 – Sint-Truiden 11.06.1913
Zoon van Pierre en Cornélie Vranken. Neefje van priester François Boelen , collegeleraar Sint-Truiden (Hoelbeek 1809- Sint-Truiden 1879). Kapelaan begijnhofkerk , pastoor Schurhoven .
Baanbreker Vlaamse beweging in Sint-Truiden. Eerste voorzitter Davidsfondsafdeling 1885-1911. Promotor van Scherpenheuvelbedevaart. Oprichter van anti-vloekbond , in 1911 Bond Heilig Hart . Huldiging door Davidsfondsleden 18 december 1910 bij 25 jaar afdeling.