Fruittuinweg

Fruittuinweg

Deze straat dankt haar naam aan het onderzoeks-, demonstratie- en voorlichtingscentrum Pcfruit, dat er sinds 2008 gevestigd is.

Vandaag is pcfruit vzw de plek in het hart van de fruitstreek waar wetenschappelijk onderzoek, demonstratie voor fruittelers, individuele bedrijfsvoorlichting en diensten aan bedrijven samenvloeien. pcfruit vzw telt een honderdtal medewerkers

Het huidige pcfruit groeide uit 3 organisaties:

- het Opzoekingsstation van Gorsem met drie afdelingen: Koninklijk Opzoekingsstation van Gorsem vzw, Diensten aan Bedrijven vzw en Diensten aan Telers vzw (Opgericht in 1943)
- de Proeftuin voor Aardbeien en Houtig Kleinfruit vzw (Opgericht in 1977)
- de Proeftuin voor Pit- en Steenfruit vzw (opgericht in 1981)

Op 20 juni 1997 werd het Proefcentrum voor Fruitteelt (PCF) opgericht als een cluster die het wetenschappelijk onderzoek, het demonstratief onderzoek, de individuele voorlichting aan de fruittelers en de dienstverlening omvat.

In februari 2008 verhuisde de vroegere locatie Gorsem, met name het toegepast wetenschappelijk onderzoek en diensten, naar de nieuwbouw in Sint-Truiden (Kerkom).

Sinds januari 2013 heeft ook de proeftuin aardbei en houtig kleinfruit zijn vaste stek in Kerkom.

www.pcfruit.be


Proefcentrum Fruit


Situeringsplan Fruittuinweg


Situeringsplan Fruittuinweg

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Een weerwolf in Melveren

Een weerwolf in Melveren

In Melveren , een gehucht van Sint-Truiden, woonde een zekere X. Op zekere dag ging X met zijn vriendin naar de kermis in Kortenbos. Deze man had echter een pact gesloten met de duivel, wat betekende dat hij regelmatig enkele uren als weerwolf moest rondlopen. Omdat X op de kermis plots voelde dat dat moment was aangebroken, zei hij tegen zijn vriendin: "Als je een hond zou tegenkomen, gooi dan deze zakdoek naar zijn muil. Op die manier zal het beest je geen kwaad doen." 

Omdat een weerwolf geen kruis kan oversteken, moet hij de draadjes van de zakdoek één voor één uitrafelen vooraleer hij verder kan. 

Het meisje antwoordde: "Neen, blijf maar bij mij!", waarop haar vriend: "Neen, ik moet dringend even een boodschap doen." 

Toen X weg was, kwam er een lelijke zwarte hond naar het meisje toe. Ze deed onmiddellijk wat haar vriend had gezegd, waarop de hond de zakdoek in stukken scheurde. Een kwartier later kwam X terug. Zijn vriendin vertelde hem dat ze doodsangsten had uitgestaan terwijl hij weg was. Wat verderop ging het tweetal iets drinken in een café. Het meisje bekeek haar vriend eens goed, en riep geschokt: "Jij smeerlap, je bent het zelf geweest, want de vezels van de zakdoek hangen nog tussen je tanden!" 

X zei dat ze het zich maar inbeeldde, maar het meisje wilde hem toch nooit meer zien.


Opgetekend door F. Beckers in 1947.
Bron: volksverhalenbank.be