Deze straat loopt van Waterstraat tot Halingenstraat en wordt doormidden gekruist door de Oudestationsstraat. Het stuk tussen Waterstraat en Oudestationsstraat wordt in de volksmond 'Boenes Berg' genoemd vanwege de steile helling die naast de boerderij van de familie Boonen loopt. Voor de gemeentefusie van 1977 was dit de Leopoldstraat in Velm. Sinds 1978 is de straat genoemd naar de taal- en letterkundige Robert Schrijvers, die in Velm geboren werd op 21 februari 1867 als zoon van Joannes en Rosalie Boonen. Na studies aan de normaalschool in Sint-Truiden en regentaat te Malonne was hij enige tijd onderwijzer. Ingenieursstudies in Leuven brachten hem in contact met de christelijke arbeidersbeweging. Als ambtenaar was hij nadien actief bij het ministerie Arbied en Nijverheid (1895) en later Arbeid en Sociale Voorzorg (1919). Hij woonde en werkte in het Brusselse en overleed in Ukkel op 1 maart 1943.
Meer weten: Wie was wie in Sint-Truiden, Sint-Truiden, 2011.

In Melveren , een gehucht van Sint-Truiden, woonde een zekere X. Op zekere dag ging X met zijn vriendin naar de kermis in Kortenbos. Deze man had echter een pact gesloten met de duivel, wat betekende dat hij regelmatig enkele uren als weerwolf moest rondlopen. Omdat X op de kermis plots voelde dat dat moment was aangebroken, zei hij tegen zijn vriendin: "Als je een hond zou tegenkomen, gooi dan deze zakdoek naar zijn muil. Op die manier zal het beest je geen kwaad doen."
Omdat een weerwolf geen kruis kan oversteken, moet hij de draadjes van de zakdoek één voor één uitrafelen vooraleer hij verder kan.
Het meisje antwoordde: "Neen, blijf maar bij mij!", waarop haar vriend: "Neen, ik moet dringend even een boodschap doen."
Toen X weg was, kwam er een lelijke zwarte hond naar het meisje toe. Ze deed onmiddellijk wat haar vriend had gezegd, waarop de hond de zakdoek in stukken scheurde. Een kwartier later kwam X terug. Zijn vriendin vertelde hem dat ze doodsangsten had uitgestaan terwijl hij weg was. Wat verderop ging het tweetal iets drinken in een café. Het meisje bekeek haar vriend eens goed, en riep geschokt: "Jij smeerlap, je bent het zelf geweest, want de vezels van de zakdoek hangen nog tussen je tanden!"
X zei dat ze het zich maar inbeeldde, maar het meisje wilde hem toch nooit meer zien.
Opgetekend door F. Beckers in 1947.
Bron: volksverhalenbank.be