Schepen Dejonghstraat

Schepen Dejonghstraat

Jean Guillaume De Jongh werd op 2 januari 1840 in Sint-Truiden geboren als zoon van handelaar Arnold Grégoire en Anna Marie Steukers. Willem De Jongh was schepen van openbare werken van 1876 tot 1906. Tijdens zijn beleid werd de infrastructuur van de stad klaar gemaakt voor de 20ste eeuw: de aanleg van het stadspark, de riolering, de waterleiding, de gasverlichting, het slachthuis, het nieuwe stationskwartier, het klein park en de Trudowijk op het terrein van de gesloopte volkse Hellewijk, kwamen onder zijn beleid tot stand. Daags na zijn overlijden op 28 december 1906 besliste de gemeenteraad de vroegere Koestraat, waar hij woonde, naar hem te noemen.

Die vroegere Koestraat, in het Frans Rue des vaches, is eigenlijk een onjuiste vertaling naar het Nederlands van de volkse naam Cuystroot. Cuy is inderdaad meervoud, en dus: koeien. Hier betekent cuy echter kleigrond, waarmee men pannen en stenen bakte. De nabijgelegen Tichelrij verwijst eveneens naar het bakken van tegels. Tijdens het ancien regime was dit een arme buurt, tegen de stadsomwalling, vandaar ook de aanwezigheid van de bedelorde van de cellebroeders.

ONTDEKKING VAN DE DAG

Bruyninx, Jan, edelman

 Maastricht 29.06.1574   26.07.1641   Barbara Seegers  

 Uit een geslacht van grenswachters van de Graven van Loon, in Brustem sinds minstens 1300. Zoon van Koenraad en Barbara Tans. Jonker. Halfheer van Brustem en voogd van Zepperen 1610. Grondbezit in Brustem, Maastricht, Diepenbeek, Bilzen en Vreren, Val, Borgloon en Hasselt. Plaatste gedenksteen voor zijn overgrootvader jonker Bartholomeus (+1500) in kerk Brustem 1617. Zelf begraven in het hoogkoor van de Minderbroederskerk  Sint-Truiden. volgens overeenkomst uit 1641. Wapen: in goud twee dwarsbalken van keel met zilveren vrijkwartier beladen met drie zwarte leeuwen. 

Grafzerk nu in muur kloosterpand Minderbroedersklooster  Sint-Truiden. met identificatie en verwijzing naar het plaatsen van het monument nog tijdens zijn leven uit wantrouwen naar erfgenamen toe. 


Vloerzerk in natuursteen, nu in muur pandgang klooster,  KIK-IRPA


 Lit.: Erik HOUTMAN en Jos MOLEMANS, Cijnsregister van het Bruyninxhof te Brustem (1300). Tekstkritische uitgave en toelichting, in HBBRUSint-Truiden. 1975, p. 239-282. Francis GOOLE, Heraldische merkwaardigheden te Brustem, in HBBRUST. p. 137, 138, 152 en 154; Francis GOOLE en Piet SEVERIJNS, Bruninckx, (Familiekroniek), in HBVL, 17 en 18.06.1989; Jacques BROUWERS, in NBIOW, 13; 1990, kol. 140-142; ID., De heren van Brustem, in Het Oude Land van Loon, 43, 1988, p. 55-92.