Dirks, Louis Franz Servatius, minderbroeder

Maastricht 04.04.1825   Sint-Truiden 28.08.1887 

Zoon onderofficier Jacob en Maria Gertrudis Schiemes.  

Hulponderwijzer  Thorn (Nl.) 1840. Minderbroeder Sint-Truiden 1841 en leraar Tielt 1843. Sint-Truiden 1848, priester  Luik 1849. Lector heilige Schrift Sint-Truiden gedurende 35 jaar. Schreef artikels in literaire tijdschriften zoals De Middelaer, Het Taelverbond, Het Belfort en een literaire geschiedenis van de minderbroeders in België en Nederland. Organist . Deelnemer katholieke congressen. Predikant, redenaar, lijkredes en biografische notities. Talrijke artikels in Le Messager de St. François vanaf 1875.

Publ.: Columbus, gedicht, Leuven, 1844; Een boekje van de hoop, troost voor lijdenden en kleinmoedigen, Sint-Truiden. 1852; De Heilige Antonius van Padua en zijn tijdgenoten, Sint-Truiden. Schoofs, 1853; Lijkrede van den zeer eerwaarden heer Arnold Petrus Tits, hoogleeraar bij de katholieke hogeschool te Leuven, Hasselt: P.F. Milis, 1853; De Heilige Trudo van Serckinge. Eene bijdrage tot de kerkelijke geschiedenis van ons vaderland in de zevende eeuw, Sint-Truiden. E. Schoofs-Herman, 1883, eerder uitgegeven in 1854 bij Milis Hasselt; Histoire littéraire et bibliographique des Frères Mineurs de l'Observance de St-François en Belgique et dans les Pays-Bas, Antwerpen: Van Os-De Wolf, 1885.

Lit.: Alfons SIFFER, in Het Belfort, 2, 1887, p. 565-577; BWNZL, p. 204-205; Adjutus DRIEGHE, Pater Servatius Dirks, o.f.m. als letterkundige, geschiedschrijver, redenaar, in Limburg, 4, 1922-1923, 247-253 en 261-271; 5, 1923-1924, 1-4; JORISSEN; Lucianus CEYSSENS, in Franciscana, 55, 2000, p. 71-82.


ONTDEKKING VAN DE DAG

Alomme rust

Alomme rust

De Zondag-middag is héél ingetogen.
De
luchten, klaar van winterkilte, beven
met teeder rood van lage zon doorweven;
de luchten, waar geen vogel komt gevlogen...

De middagrust mag gééne stoornis doogen.
Al
wil somwijlen vluchtig óverzweven
een verre galm van joelend kinderleven :
dra weegt de klare rust weer onbewogen.

Is het in sneeuw – die dezen nacht zoo zacht
de stille stede zwachtelde in heur vacht –
dat doezel-vaag verdooven nu geluiden?

O vrome middagvrede van Sint-Truiden,
dat om te ontwaken uit zijn sluimer, wacht
tot plotse kloosterklokken vespers luiden !




Onderschrift bij deze fotoLit.: P. DE PAUW, recensie in Boekengids, 1, 1923-1924, nr. 361; L. BRANS, Hilarion Thans o.f.m., in Monografieën van de Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers, 3, nr. 4, december 1992.
Gedicht in Hilarion THANS, Omheinde hoven, 4de uitgave, Mechelen, Sint-Franciscusdrukkerij, 1927, p. 35.
Hilarion Thans (Maastricht 1884 – Lanaken 1963), minderbroeder en auteur. Gedicht geschreven tussen november 1909 en maart 1910 op onoogige papiertjes toen de jongeman bedlegerig was van een bloedspuwing in het Sint-Truidense klooster. Uit de bundel Ziekebloemen. II. Open ramen. Voor het eerst verschenen onder pseudoniem F.M. Minderbroeder in ’t Daghet in den Oosten, 16, 1910, p. 58 als gedicht nr. XXI met bijhorend citaat Facta est tranquillitas Magna. En er kwam een groote rust (Evang.).