Henriette d' Oultremont

Henriette d' Oultremont

Een omstreden huwelijk

L.Roppe

De figuranten waren Willem I van Oranje , koning van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en Henriette d' Oultremont de Wégimont , zus van graaf Charles d' Oultremont van Duras ,die getrouwd was met Louise van der Noot van Duras. Het ware verhaal speelt zich af rond 1830 de afscheiding van België .

Graaf Charles was hofmeester aan het hof van koning Willem I en Henriette hofdame aan het hof van de koninginWilhelmina . Willem I was getrouwd met zijn volle nicht Wilhelmina van Pruisen.

Wanneer Wilhelmina overlijdt in 1837 laat de koning zijn oog vallen op de veel jongere Henriette . In Nederland ontstond er rumoer want zij was Belgisch en katholiek en hij koning der Nederlanden en protestants. Maar in 1840 deed de koning troonsafstand en huwde toch Henriette. Hij verliet zijn land en voortaan heette ze graaf en gravin van Nassau. In 1843 overleed Willem en Henriette ging wonen in een kasteel in de nabijheid van Aken .

Spotprent vertrek Willem 1


Verscheidene voorwerpen van Henriette bevinden zich nog op het kasteel van Duras : een borstbeeld, een portret van de koning, een maquette van het grafmonument van koning Willem, een haarlok, een diamant van de bruiloftsring ....... Octave d'Oultremont , zoon van Charles en Louise, was het petekind en erfgenaam van Henriette .

Maar er werd iets ontdekt op het kasteel van Duras.

De parochiekerk van Wilderen had geen brandkast om de benodigdheden van de eredenst in op te bergen. En de pastoor had hierover met graaf Emmanuel gesproken. Die had nog een brandkast op zolder, maar er was een probleempje de sleutel was verloren. Toen de brandkast naar beneden werd gedragen viel ze en de zware deur ging open. In de brandkast lagen verscheidene pakjes met lintjes samengebonden. Het waren brieven van de koning, van Henriette , de kroonprins latere koning Willem II en van vrienden. Gouverneur Louis Roppe deed verder onderzoek in Nederland en Duitsland en dit vormde de basis voor zijn boek " een omstreden huwelijk."

ONTDEKKING VAN DE DAG

De bieten- en fruitspoorlijn (1879) tussen Tienen, Sint-Truiden en Tongeren

In 1879 werd een spoorlijn geopend tussen Neerlinter en Tongeren. Vooral bedoeld om in onze omgeving bietsuikerfabrieken (Ordingen en Bernissem) en de opkomende fruitexport naar het Duitse Ruhrgebied te bedienen. Door het heuvelige terrein waren dijken en doorsnijdingen noodzakelijk. Zo ook op de Honsberg op het drielandenpunt tussen Ordingen-Rijkel-Zepperen, met overbrugging.



Het private project voor Aken-Brussel mocht niet concurreren met de bestaande staatslijn Tienen-Luik en werd dus beperkt tot een kronkelend tracé Neerlinter-Tongeren. Aanvankelijk waren er ook weinig haltes (Zoutleeuw, Ordingen, Borgloon en Pringen), maar dat werd in 1897 aangevuld met haltes in Wilderen, Melveren, Bernissem, Hoepertingen, Kerniel en Jesseren) Daarom kreeg het bareelwachtershuisje uit 1878 in Wilderen in 1896 een heus station tegenover zich. 

Station Wilderen


In de Eerste Wereldoorlog werkten de Duitsers aan de missing link Tongeren-Aken met viaduct in Sint-Martensvoeren.

Verdwenen station van Ordingen 1897 met links stationsherberg 1895

In 1957 werd het personenvervoer op deze lijn 23 gestopt en vervangen door autobuslijnen. In 1968-1988 verdween ook het goederenvervoer voor lokale nijverheden. De sporen werden geleidelijk opgebroken tussen 1968 en 1989. In 1992 kwam er een toeristisch fietspad op het (deels) bewaard gebleven tracé.

Ordingen werd, weliswaar meer naar Zepperen toe, een draaischijf van goederen- en personenverkeer. En uiteraard kwam er de onvermijdelijke stationsherberg (1895). Het station maakte plaats voor de N718, bedoeld als oostelijke omleiding rond Sint-Truiden en aansluiting op de beruchte A24-autosnelweg., maar slechts uitgevoerd tussen Melveren en Ordingen.


Jammer genoeg waren spoorlijn en brug ook plaatsen van wanhoopsdaden en dramatische ongevallen. Zo ontdekten stationschef Miel Mommen en arbeider Lowieke Mertens in april 1943 'het lijk van een onbekende vrouwspersoon van ongeveer vijf- en twintig jaar'. De vrouw was ongelukkig op een betonnen seindraadpaaltje terechtgekomen bij haar ontsnappingssprong uit het Jodentransport XX vanuit de Dossinkazerne in Mechelen, gesaboteerd in Boortmeerbeek.

Stationschef Miel Mommen met zijn kleindochter, ca. 1940 in Ordingen

Nu is de spoorweg'zate' een verwilderde oase voor wild en vogels, hazelwormen, wijngaardslakken en dassen. Maar ook een magneet voor sluikstorters. Sommige delen van de spoorberm worden beheerd door natuurpunt omwille van de uitzonderlijke flora zoals knolsteenbreek, bosanemoon, slanke sleutelbloem, wilde marjolein, muskuskruid en brede wespenorchis. 


De brug over de spoorweg bij het 'driegemeentenpunt' Rijkel-Ordingen-Zepperen



Lees: 'Zepperen in Twee Grote Oorlogen', Remacluskring, 1994, p. 182-190; ‘Sint-Truiden ingekaderd 1830-1914’, tentoonstellingscatalogus, Sint-Truiden: vzw Sint-Truiden 1300, p. 120; Robert NOUWEN, ‘Het Fruitspoor: spoorweglijn 23 Drieslinter-Tongeren’ in ‘Tongerse Annalen’, december 2019, p. 8-25.
Kijk: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobje.../304755; Item over het bieten- en suikerspoor lijn 23 op www.haspengouw.tv