Kerkhof schurhoven

Het kerkhof van Sint-Truiden

\\

In 1810 verbood Napoleon bij decreet om te begraven in gebouwen en in de bebouwde kom. Sint-Truiden begon dus te begraven in Schurhoven. De stedelijke begraafplaats van de stad is een van de oudste van Limburg. Het oudste grafmonument van de familie Bertrand dateert uit 1850. Langs de toegangsdreef bevinden zich de begraafplaatsen van de kloosterorden die zich na de Franse Revolutie opnieuw in de stad kwamen vestigen. Vanaf 1852 werden aan de oudste grafmonumenten een eeuwigdurende concessie verleend. Zij zijn afgebakend door een ijzeren sierhek. De graven zijn voorzien van funeraire symbolen zoals een obelisk, gebroken zuil, penseés, kruisen, kransen, enz … Er is ook een begraafplaats voor de oud-strijders uit WO I en WO II. Er is ook een strooiweide, een muur en begraafplaats voor de urnen. Via een pc netwerk aan de ingang Kazelstraat kan men een graf opzoeken door de naam van de overledene in te brengen. 


Onderschrift bij deze foto

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Een weerwolf in Melveren

Een weerwolf in Melveren

In Melveren , een gehucht van Sint-Truiden, woonde een zekere X. Op zekere dag ging X met zijn vriendin naar de kermis in Kortenbos. Deze man had echter een pact gesloten met de duivel, wat betekende dat hij regelmatig enkele uren als weerwolf moest rondlopen. Omdat X op de kermis plots voelde dat dat moment was aangebroken, zei hij tegen zijn vriendin: "Als je een hond zou tegenkomen, gooi dan deze zakdoek naar zijn muil. Op die manier zal het beest je geen kwaad doen." 

Omdat een weerwolf geen kruis kan oversteken, moet hij de draadjes van de zakdoek één voor één uitrafelen vooraleer hij verder kan. 

Het meisje antwoordde: "Neen, blijf maar bij mij!", waarop haar vriend: "Neen, ik moet dringend even een boodschap doen." 

Toen X weg was, kwam er een lelijke zwarte hond naar het meisje toe. Ze deed onmiddellijk wat haar vriend had gezegd, waarop de hond de zakdoek in stukken scheurde. Een kwartier later kwam X terug. Zijn vriendin vertelde hem dat ze doodsangsten had uitgestaan terwijl hij weg was. Wat verderop ging het tweetal iets drinken in een café. Het meisje bekeek haar vriend eens goed, en riep geschokt: "Jij smeerlap, je bent het zelf geweest, want de vezels van de zakdoek hangen nog tussen je tanden!" 

X zei dat ze het zich maar inbeeldde, maar het meisje wilde hem toch nooit meer zien.


Opgetekend door F. Beckers in 1947.
Bron: volksverhalenbank.be


Lees meer