Begijnhofkerk
De belichting op de kerk vertoont 3 tinten blauw. Deze verwijzen naar de bouwgeschiedenis van de Begijnhofkerk:
- Met de bouw van de kerk werd begonnen kort na de stichting van het begijnhof in 1265. De oudste gedeelten (westgevel en eerste vier traveeën van het schip) dateren uit de tweede helft van de 13de eeuw en zijn voorzien van laatromaanse en vroeggotische elementen
- In de tweede bouwfase, begin 14de eeuw, werd het koor gebouwd
- Uit de laatste bouwfase, in de 15de eeuw, dateren de laatste vier koortraveeën en de scheibogen tussen de zuid- en middenbeuk van de eerste vier traveeën. In dezelfde periode werd het dak verhoogd en het houten tongewelf aangebracht
De beeldprojectie accentueert ook de prachtige raam- en deurprofileringen en de bloemen doen je denken aan de pracht van de bloesems in april of het bloemenkroontje dat de begijntjes op het hoofd gedrukt kregen wanneer ze, na hun noviciaat, volwaardig begijn werden.
Het Begijnhof werd midden 13e eeuw gebouwd op land dat abt Willem van Rijkel van de Trudoabdij schonk aan de begijnen. Het betekende de aanvang van een bloeiende vrouwenmaatschappij aan de rand van de stad. In zijn glorietijd woonden er meer dan 200 begijnen. In het begijnhof was er ook een boerderij waar ze zelf hun groenten en dieren kweekten. Ze leefden goed. Het water van de Cicindriabeek werd gebruikt om te wassen, te koken en te stoken. Op de bleekweide hingen ze hun was te drogen (dit was trouwens ook één van hun inkomsten).
