STBL De Zoutkist

De Zoutkist

Volgens oude bronnen bevond zich in de buurt van het vroegere Comisgat (het sluizensysteem om het water in de grachten op peil te houden) een Zouttoren: de opslagplaats voor zout, als bewaarmiddel van grote waarde voor de stad. Het zout werd met paard en kar vanuit Zoutleeuw aangeleverd. Anderzijds deed deze kleine vestigingstoren dienst als ‘cachot’ voor het stelend uitschot. Betrapte fruitdieven werden opgesloten en op water en brood gezet. Wees gewaarschuwd!

In ‘de Zoutkist’ staat de bakermat van het hedendaagse artistieke leven in onze stad. Van 1930 tot 1970 was deze plek letterlijk en figuurlijk het ‘Cultureel Centrum’ van Sint-Truiden. Nu is het eigendom van de vzw Koninklijke Kunstkring Sint-Truiden en vormt het de locatie waar allerhande kunstenaars elkaar ontmoeten.

Het scharensliephuisje (het rode gebouw), waar tot de jaren 80 de scharen en messen geslepen werden, behoort tot de Zoutkist. Je vindt er een gezellig cafeetje in terug dat opengesteld wordt tijdens activiteiten die plaatsvinden in de Zoutkist.

Het glasraam in de gevel is speciaal ontworpen voor Sint-Truiden by lights. De letters worden gevormd door het inbranden van kleine puntjes in het glas. Met automatisch wisselende LED-verlichting komt het gedicht van Margot De Laet tevoorschijn (winnares Jongerenprijs Poëzie Sint-Truiden 2016).

Neem even de tijd om naar de zijkant van de Zoutkist te kijken. Tegen de gevel van het vernieuwde jeugdhuis werd een graffiti-beeld gekozen met jeugdige dynamiek

De Zoutkist met gedicht


Graffiti

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Trofeeën aan de muur: op handelsmissie

In de oudheid werden in oorlog of jacht veroverde trofeeën aan een stok opgehangen. Dit motief ging een eigen leven leiden als allegorische decoratie. Kalksnijders modelleerden in het nog vochtige stucwerk voorwerpen tussen bloemenslingers aan linten opgehangen.

In het stadhuis op de Grote Markt op het 'schoon verdiep' zijn in de hoge vestibule de vier kunsten en twee speciale thema's uitgewerkt, de zeevaart en het landleven. Die laatste werken dateren waarschijnlijk uit de Hollandse periode (1815-1830) onder burgemeester J.A.N. Van den Berck. Scheepvaart en de Nederlandse vertaling van Vergilius wijzen daarop. 







Lees: Franz AUMANN, Symboliek op het 'schoon verdiep' van het Sint-Truidense stadhuis, in Sint-Truiden een zoektocht naar symbolen, Open Monumentendag Vlaanderen, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2002, p. 19-27; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 56-61.