Hallo Micro Gorsem - Runkelen (2015) - Knaepen Paula


Hallo Micro Gorsem - Runkelen (2015) - Knaepen Paula


...

Paula Knaepen


Van links naar rechts zittend: Emilie Raskin (grootmoeder van Paula Knaepen langs vaderskant), Joseph Knaepen (vader van Paula Knaepen), Louis Knaepen (grootvader van Paula Knaepen langs vaderskant); van links naar rechts staand: Bertha Knaepen (tante van Paula Knaepen langs vaderskant), Marie Knaepen (tante van Paula Knaepen langs vaderskant), Louisa Knaepen (tante van Paula Knaepen langs vaderskant)  



Vooraan Lutgarde Knaepen (zusje van Paula Knaepen); 1ste rij van links naar rechts: Elza Knaepen (zus van Paula Knaepen), Irène Knaepen (zus van Paula Knaepen), Paula Knaepen; achterste rij van links naar rechts: Martha Bonné (moeder van Paula Knaepen), Catharina Vrancken (grootmoeder van Paula Knaepen langs moederskant), Louisa Knaepen (tante van Paula Knaepen), René Marichal (nonkel van Paula Knaepen)



Martha Bonné & Joseph Knaepen (ouders van Paula Knaepen)

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

Een weerwolf in Melveren

Een weerwolf in Melveren

In Melveren , een gehucht van Sint-Truiden, woonde een zekere X. Op zekere dag ging X met zijn vriendin naar de kermis in Kortenbos. Deze man had echter een pact gesloten met de duivel, wat betekende dat hij regelmatig enkele uren als weerwolf moest rondlopen. Omdat X op de kermis plots voelde dat dat moment was aangebroken, zei hij tegen zijn vriendin: "Als je een hond zou tegenkomen, gooi dan deze zakdoek naar zijn muil. Op die manier zal het beest je geen kwaad doen." 

Omdat een weerwolf geen kruis kan oversteken, moet hij de draadjes van de zakdoek één voor één uitrafelen vooraleer hij verder kan. 

Het meisje antwoordde: "Neen, blijf maar bij mij!", waarop haar vriend: "Neen, ik moet dringend even een boodschap doen." 

Toen X weg was, kwam er een lelijke zwarte hond naar het meisje toe. Ze deed onmiddellijk wat haar vriend had gezegd, waarop de hond de zakdoek in stukken scheurde. Een kwartier later kwam X terug. Zijn vriendin vertelde hem dat ze doodsangsten had uitgestaan terwijl hij weg was. Wat verderop ging het tweetal iets drinken in een café. Het meisje bekeek haar vriend eens goed, en riep geschokt: "Jij smeerlap, je bent het zelf geweest, want de vezels van de zakdoek hangen nog tussen je tanden!" 

X zei dat ze het zich maar inbeeldde, maar het meisje wilde hem toch nooit meer zien.


Opgetekend door F. Beckers in 1947.
Bron: volksverhalenbank.be