Festraets, Julien Louis Kamiel, horlogemaker

Sint-Truiden 17-02-1904   Sint-Truiden 24-05-1974  1927 Hélène Engelbos 

Zoon van horlogemaker Jacques Lambert Festraets en Marie Pauline Van Slype, Tienesestraat.  

Ll. Klein Seminarie tot en met vierde Latijnse. Dirigent kerkkoor Sint-Marten, regisseur De klokken van Corneville. Tenor operettegezelschap Cicindria. Ontwerper van gebrevetteerd elektrisch ontvangstuurwerk 1928. Oprichter leergang voor uurwerkmakers te Leuven 1932. Astronomische salonklok met erediploma en gouden medaille op Wereldtentoonstelling 1935 te Brussel. Herstelling belfortuurwerk. Astronomisch uurwerk in museumkerk  op het Begijnhof 1942, met stoet van ambachten en Pietje de Dood. Uitgebreid met zonnewijzer, wateruurwerk, zandloper, slinger van Foucault 1950, beweging van aarde om de zon en een zeeschip tussen New-York en Antwerpen . Sinds 1968 in nieuwgebouwde Studio. Na dood Kamiel en juridisch geschil overgenomen door het stadsbestuur, samen met naastgelegen huisje. Restaurator Henri Surinx. Jarenlang een toeristische topattractie.

Straatnaam.

Publ.: Theoretische leergang voor horlogemakers, Leuven, 1933.
Lit.: Hendrik PRIJS, Met Kamiel Festraets op den toren van het stadhuis te Sint-Truiden bij beiaard en uurwerk, in HBVL, (Kunst en letteren), 12.05.1937; ID., Kamiel Festraets en zijn astronomische studio, in De Tijdspiegel, 18, 1959, p. 157-160; ID., In memoriam Kamiel Festraets, uitvinder en opbouwer van de astronomische studio, Sint-Truiden: stadsbestuur, 1974; BEKTRUI, 1, 2004, p. 5-6.
ONTDEKKING VAN DE DAG

Een marmeren buste voor de oud-burgemeester

Clement Cartuyvels  was de zoon van een zeepfabrikant op de Grote Markt en neefje van burgemeester Guillaume Vanvinckenroy . Hij droeg zelf de sjerp tussen 1899 en 1921. Op zijn CV lezen we: advocaat, bankier, provincieraadslid, gedeputeerde, vrederechter, gemeenteraadslid, volksvertegenwoordiger, senator, voorzitter Sint-Vincentiusgenootschap, derdeordeling en katholiek. Hij maakte de Belle Epoque in zijn stad mee: vernederlandsing van het bestuur, aanleg tramlijnen, riolering, waterleiding, bouw slachthuis, provinciale 'expositie' in 1907. Maar Clément moest ook de schok van de Duitse inval meemaken. Zijn zoon Paul, majoor van de Burgerwacht, verdween een jaar in Duitse kampen en hijzelf werd het laatste jaar van de oorlog uit zijn ambt ontheven. Clément woonde in de Capucijnenstraat in een herenhuis, later omgebouwd tot Sint-Annakliniek. 



De bank Cartuyvels:



Clément stierf op zijn kasteeltje in Verlaine en kreeg, behalve een straatnaam (de vroegere Capucijnen- en Coemansstraat) in 1921, ook een marmeren borstbeeld. Toen zijn zoon notaris Paul Cartuyvels  in 1927 zelf burgemeester werd, kreeg hij van zijn makkers oud-burgerwachten een ontwerptekening voor een borstbeeld van zijn papa cadeau. De ontwerper was niemand minder van Victor de Haen uit het Brusselse, die ook de wedstrijd had gewonnen voor het monument voor de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog op Sint-Marten. Op kosten van het stadsbestuur werd de buste in marmer uitgevoerd en prijkte voortaan in het stadhuis. Momenteel in erfgoeddepot bij de Zusters Ursulinen. Vermits het beeld postuum werd getekend, herken je duidelijk de pose op het bidprentje van Clément Cartuyvels. Op zijn linkerschouder liet de beeldhouwer van het witte marmer zijn naam in sierlijke letters na. 







Lees: 
Wie was wie in Sint-Truiden?, Sint-Truiden: Stedelijke openbare bibliotheek, 2011, p. 39 en 43-45.