fruitverhalen 1

Fruitverhalen


Locatie 1 straeten bevingen 

Victor Strauven (+- 70 jaar oud)

Ik ben gestart als plukker in de jaren vijftig toen ik dertien, veertien jaar was. Het was zo dat sommige mensen het fruit gingen opkopen. En dan mochten wij meegaan met degene die het fruit kocht. Dus gingen we kersen ophalen in de wei. Want er waren groepen plukkers die ver van de sorteerplaats af zaten en dan moesten wij met de fiets, met twee korven aan het stuur, de kersen naar de sorteerders brengen en zo de hele dag op en af hé… We lieten al eens een korf vallen, maar dan raapten we alles natuurlijk snel op. (pauze) Zo verdienden we iets. Mijn eerste fiets heb ik verdiend met het ophalen van kersen in de weiden. En als we dan ongeveer 17 jaar waren, mochten we écht beginnen te plukken. Eerst vanonder aan de boom. En elk jaar mochten we dan hoger gaan tot we volleerde plukkers waren.


NL



FR



 ENG




 DE


 

ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.

 

Lees meer